يافتند ، ولى ظروف را غارت نكردند و بتعقيب اهالى نيز نپرداختند ، زيرا خوشنود بودند از اينكه ، چون اهالى دشمن شاهاند ، مانع نخواهند شد ، كه يونانىها از ولايت آنها بگذرند ، ولى كردوكها بپيشنهادات يونانىها جوابى ندادند و ، وقتى كه پس قراول يونانى از كوه بدره سرازير ميشد و شب دررسيده بود ، كردوكها حمله كرده چند نفر يونانى را با تير و سنگ كشتند . چون يونانىها ناگهان داخل محلّهاى كردوكها شده بودند ، عدّهء حملهكنندگان كم بود ، و الّا عدهء زيادى از يونانىها تلف ميشد . يونانىها شب را در دهات گذرانيدند و كردوكها بالاى كوه جا گرفته آتشهائى روشن كردند . طرفين مواظب يكديگر بودند و ، چون روز شد ، يونانىها حركت كردند و تمام روز را مجبور بودند جنگ يا توقّف كنند .
روز ديگر رعدوبرق سختى روى داد و باوجود اين يونانىها مجبور شدند پيش روند ، زيرا آذوقه نداشتند . در موقعى كه يونانىها از معبر تنگ ميگذشتند ، كردوكها از موقع استفاده كرده باران تير و سنگ بر آنها باريدند . بعد چون يونانيها به جائى رسيدند ، كه ميبايست اردو بزنند ، سردار آنها اسرا را خواسته از آنها يكبيك پرسيد ، كه آيا راه ديگرى جز آنكه ديده مىشود هست ؟ يكى از آنها باوجود تهديد بقتل گفت از راه ديگر اطّلاعى ندارد چون يونانىها نتوانستند از او اطّلاعى تحصيل كنند ، او را در پيش چشم رفيقش سر بريدند . اين يكى گفت مقتول حقيقت را پنهان كرد ، زيرا يكى از دختران او شوهر كرده و مسكن شوهرش در نزديكى راهى است ، كه چهارپايان مىتوانند از آن بگذرند و ، اگر يونانىها بخواهند ، او ميتواند آنها را هدايت كند ، ولى چون راه صعب العبور است ، بايد جاى بلندى را در تصرّف خود داشته باشند . چند نفر داوطلب شدند ، كه چنين كنند و غذاى خودشان را برداشته و دستهاى بلد را بسته به راه افتادند . دوهزار نفر از اين راه حركت كردند و كزنفون در رأس پسقراول راهى را ، كه در پيش داشت ، پيمود ، تا توجّه كردوكها را به خود جلب كند و حركت دوهزار نفر مزبور را به قدر امكان پنهان بدارد . چون كزنفون وارد درهاى شد ، تا از آن به بالاى بلندى رود ، كردوكها سنگهاى زياد ، كه بعضى بزرگ و برخى كوچك بود از بالا به زير غلطانيدند . اين
تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 1070
مساهمون: حسن پيرنيا ( مشير الدوله )
ص١٠٧٠