برد ، زيرا اين دشت از جاهاى ديگر ( آتتيك ) براى عمليات سواره نظام مساعدتر و بعلاوه به ارترى نزديكتر بود ( اين همان هيپپياس است ، كه پس از انقلاب آتن گريخته نزد ارتافرن والى ليديه رفته بود و همواره او را بجنگ با آتن تحريك كرده ميگفت ، كه اگر بكمك ايران جبّار آتن گردد ، خود را تابع دانسته باج خواهد داد . بنابراين ميتوان تا اندازهاى او را مسبب اين جنگ دانست . م . ) .
جدال ماراتن ( 490 ق . م )
مضامين نوشتههاى هرودوت راجع به اين جدال چنين است ( كتاب 6 ، بند 103 ) : آتنىها چون از آمدن قشون پارس به ماراتن آگاه شدند ، بدانجا شتافتند . لشكر آنها ده سردار داشت و دهمين سردار ميلتياد پسر كيمون بود و كيمون همان كسى ، كه از ترس كينهورزى پىزيسترات پسر هيپپوكرات « 1 » از اينجا جلاى وطن كرده بود ( اين همان ميلتياد است كه در دانوب ميگفت ، بايد پل را خراب كرد ، تا داريوش راه بازگشت از سكائيه نداشته باشد و با قشون ايران تلف شود . چنان كه گذشت او از طرف ايران سمت جبّارى خرسونس را داشت و دو دفعه از خطر بزرگ جسته بود يكى ، وقتى كه فينيقيها در تعقيب او بودند ، تا او را بدست آورده بپارسىها تسليم كنند و ديگر در زمانى ، كه پس از مراجعت به آتن دشمنانش ، از اين جهت ، كه جبار خرسونس بود ، به او حمله ميكردند . م . ) . قبل از حركت به طرف ماراتن آتنىها فيليپپيد « 2 » آتنى را نزد اسپارتيها فرستادند ، تا كمك بطلبد و رسول تندرو روز ديگر وارد اسپارت شده به لاسدمونىها چنين گفت : « لاسدمونىها ، آتنىها ميخواهند ، كه شما آنها را يارى كنيد و نگذاريد ، كه خارجىها بر يونان دست يابند . ارترى در دست آنها است و يونان از گم كردن اين ولايت ضعيف گشته » اسپارتيها گفتند : « براى كمك كردن حاضريم ، ولى امروز نهم ماه است و موافق عادات اسپارتى ، تا قرص ماه تمام نباشد ، نميتوانيم حركت كنيم » . در اين احوال هيپپياس ، كه قشون پارسى را به ماراتن هدايت ميكرد ، شب در خواب ديد با مادرش همبستر است و اين خواب را
هامش
( 1 ) -Hippocrate .( 2 ) -Philippide .