رسيده با بهرهمندى كار را انجام داديم ، راه مراجعت خواهيم داشت و اگر نتوانستيم به آنها برسيم ، لااقل راه بازگشت تأمين شده است . من از آن نميترسم ، كه سكاها بما شكست دهند ، بيم آن دارم ، كه آنها را نيابيم و راه را گم كرده دوچار بليّاتى بزرگ شويم . اين پيشنهاد من نه براى فائدهء شخصى است و نه براى اينكه اينجا بمانم ، بلكه به نظر من صلاح شاه است » . داريوش را اين سخن بسيار خوش آمد و در جواب گفت : « اىلسبسى مهربان ، ( اين شخص از جزيرهء لسبس بوده ) وقتى كه من سالما برگشتم ، البته تو نزد من آى ، تا پاداشى به تو در ازاى پيشنهاد خوبى ، كه كردى بدهم » . بعد داريوش يك تسمهء چرمى برداشته شصت گره آن زد و جبابرهء ينيانى را خواسته به آنها چنين گفت : « ينيانها ، آنچه سابقا راجع به پل گفته بودم ، نسخ ميكنم . اين تسمه را بگيريد و از روزى ، كه من داخل سكائيّه ميشوم ، روزى يك گره باز كنيد . اگر پس از انقضاى اين مدّت من برنگشتم ، پل را خراب كرده باوطان خود برگرديد ، ولى تا آن زمان سعى و كوشش كنيد ، كه پل سالم بماند » داريوش اين بگفت و در حال حركت كرد .
در جلو سكائيه تراكيه است ، كه امتدادش تا دريا است . سكائيه از خليجى شروع مىشود ، كه تراكيه تشكيل كرده . در اينجا رود ايستر داخل سكائيه گرديده ، بعد به طرف مشرق برگشته رو بمصبّ ميرود . اين قسمت ، كه از ايستر شروع مىشود ، سكائيهء قديم است ( از اين عبارت معلوم است ، كه اينطرف رود ايستر نيز اراضى سكنشين بوده ) در اينجا هرودوت شرحى راجع به سكائيه نوشته ( همانجا ، بند 99 - 101 ) كه بعضا بالاتر ذكر شده و ماحصلش اين است : سكائيه از رود ايستر يا دانوب تا مملكت تاورها ( قريم امروزى ) امتداد مىيابد و از بوسفور كيمّرى ( بوغاز كرچ ) و درياچه ماتيد ( آزوو امروز ) تا رود تانائيس ( دن كنونى ) باز اراضى سكائى است . سكائيه مملكت چهارگوشى تشكيل مىكند ، كه اضلاعش تقريبا مساوى است . از ايستر تا بريستن يعنى از دانوب تا دنيپر ده روز راه است ، از اين رود تا درياچهء ماتيد همانقدر مسافت و از دريا تا مردم ملانخلن ، كه
تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 598
مساهمون: حسن پيرنيا ( مشير الدوله )
ص٥٩٨