« كوروش ، بقدريكه ميتوانم پيشبينى كنم ، از اين طرف كارها خوب خواهد بود ، ولى من از طرف پهلوهاى قشون نگرانم . من گمان ميكنم ، كه پهلوهاى قشون دشمن بواسطه گردونهها و سپاه زياد قوى است و خيلى بسط مييابد و ما در مقابل دشمن در اين جاها چيزى جز گردونهها نداريم . اگر قرعه بنام من در نيامده بود ، من شرم ميداشتم از اينكه اينجا را اشغال كنم ، زيرا به اين درجه اطمينان دارم ، كه در اينجا من از خطر محفوظم » . كوروش - : « اگر از طرف تو كارها خوب است ، از طرف پهلوها هم نگران مباش . بفضل خداوند من به تو خواهم نمود ، كه در مقابل پهلوها دشمنى نيست ، فقط اكيدا توصيه ميكنم ، كه بدشمن حمله مكن ، مگر اينكه ببينى سپاهى ، كه باعث نگرانى تو است ، فرار مىكند . وقتى كه ديدى آنها فرار ميكنند ، درنظر آر كه من نزديك تو هستم و بدشمن بتاز ، تو خواهى ديد ، كه دشمن مأيوس است و سپاه تو پر از اميدوارى » ( در همينجا كزنفون گويد :
كوروش ، با اينكه تكبر نداشت ، در اين موقع اين كلمات تكبرآميز را به زبان آورد ) .
بعد كوروش گفت « تا وقت هست تمام گردونهها را سركشى و سپاهيان را تشويق و تشجيع كن » . آبراداتاس بگردونهء خود نشسته امر كوروش را بجا آورد . بعد كوروش تا جناح چپ رانده به هيستاسپ ، كه با نيمى از سواره نظام پارسى بود ، دستور جنگ را داد و پس از آن حركت كرده به گردونههائى ، كه پهلوهاى قشون را حفظ ميكردند رسيده گفت : « من آمدم و حاضرم بشما كمك كنم ، هينكه شما ديديد ، كه ما به منتهى اليه قواى دشمن از طرف چپ و راست حمله كرديم ، بايد سعى كنيد ، كه از ميان صفوف دشمن بگذريد ، زيرا اگر در آن طرف باشيد ، خطر شما بمراتب كمتر از اين طرف است » . سپس او به محلى ، كه در عقب گردونهها بود درآمد ، به فرنوخوس و ارتاگرساس امر كرد در جاهاى خود با هزار پياده و هزار سوار بمانند و چنين دستور داد : « هر زمان ، كه ديديد ، من بجناح راست حمله ميكنم ، شما بجناح چپ حمله كنيد ، ولى بايد حمله را از نوك جناح شروع كنيد ، زيرا اينجا ضعيفتر از جاهاى ديگر است و نيز ترتيب فالانژ « 1 » را از دست ندهيد ، تا از قواى شما چيزى نكاهد . دسته شترسواران را جلو
هامش
( 1 ) - دستهء پياده نظام سنگين اسلحه .