اكتفا كنم و تمام خزاين و نفايس بابل و حتى خزاين عالم با اين هديه مقابلى نكند » . گبرياس با حيرت پرسيد ، كه اين هديه كدام است ، زيرا تصوّر ميكرد ، كه مقصود كوروش دختر او است ، ولى كوروش به زودى او را از اشتباه بيرون آورد ، توضيح آنكه چنين گفت : « بىشك در عالم اشخاصى زياد هستند ، كه نميخواهند تعدى كنند ، دروغ بگويند و عهد خود را بشكنند ، ولى چون پيش نميآيد ، كه كسى به اين نوع كسان ثروتى زياد بسپارد ، يا اختيارات مطلق بدهد ، يا قلعهاى را به آنها تسليم كند و يا دخترانى را كه دوستداشتنى هستند در اختيار آنها بگذارد ، از اين جهان ميروند ، پيش از آنكه مردم از روى حقيقت بدانند ، اينها چه كسانى بودهاند .
امروز ، كه تو تمام اين ثروت و اختيارات و دختر خود را ، كه بواسطهء زيبائىاش دل آرام هركس است ، در اختيار من گذاردى ، موقعى بدست من دادى ، تا بمردم بنمايم ، من كسى نيستم ، كه بميزبان خود خيانت كنم ، يا عهد خود را بشكنم و يا نسبت به او بواسطهء حب پول متعدّى باشم . بدان ، كه من قدر اين هديه را ميدانم و ، ما دامى كه من عادل باشم و شايعه عدالتم باعث تمجيد مردمان از من باشد ، هرگز آن را فراموش نخواهم كرد و بلكه جدّ خواهم داشت ، كه نيكىهاى زياد به تو بكنم . اما در باب دخترت تصور مكن ، كه من كسى را ، كه لايق او باشد ، پيدا نكنم . من دوستان زياد دارم ، كه مردند و هريك لايق او . به اين مسئله ، كه آيا شوهر دخترت به قدر او دارائى خواهد داشت ، نميتوانم جواب بدهم ، ولى بدان ، هرقدر مالومنال دخترت زياد باشد ، ابدا احترام تو را در نظر شوهرش زيادتر نخواهد كرد . اينها ، كه پهلوى من نشستهاند ، كسانى هستند خواهان آنكه نشان دهند ، كه مانند من نسبت بدوستان باوفايند و از دشمن ، تا نفس ميكشد ، نميگذرند ، مگر اينكه خواست خدا طور ديگر باشد ، اينها جوياى ناماند ، نه مال تو ، ولو اينكه ثروت آسوريها و سريانيها را بر آن بيفزايند » . گبرياس گفت « كوروش ، تو را به خدا ، بگو ، كيانند چنين كسان ، تا من از تو خواهش كنم ، يكى را از آنها به پسرى به من بدهى » . كوروش جواب داد : « لازم نيست ، من بگويم ، تو با ما بيا ، به زودى خودت چنين كسان را خواهى شناخت » .
تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 329
مساهمون: حسن پيرنيا ( مشير الدوله )
ص٣٢٩