زيرا ، چنان كه رسولان گفتند ، اهالى جزيرهء ( سامس ) آن را دزديدند . موافق منبع يونانى بعد از اين زمان و بعقيدهء محققين جديد در همين اوان كرزوس به نبونيد پادشاه بابل و آمازيس پادشاه مصر رجوع كرده اتحاد آنها را خواستار شد و از جريان وقايع چنين برميايد ، كه هر دو وعده كردند ، در سال بعد به او كمك كنند ، چه هر دو از بزرگ شدن پارس در وحشت بودند . معلوم است ، كه پادشاه ليدّيه اين اقدامات سياسى را در نهان ميكرد ، ولى در اين احوال شخصى ، كه با پول فراوان مىبايست از طرف پادشاه ليدّيه بيونان رفته داوطلبانى اجير كند ، فرار كرده نزد كوروش رفت و او را از اقدامات كرزوس آگاه داشت . همين كه اين خبر بكوروش رسيد ، تشخيص داد ، كه نبايد بدشمن فرصت دهد و در تهيهء جنگ شد . محققين به اين عقيدهاند ، كه تصميم كوروش بر خارج شدن از ايران و پيمودن چندين صد ميل در خاك دولت خارجه در اينموقع ، كه تازه دولت ماد واژگون گرديده و هنوز اوضاع ايران شكل ثابتى نيافته بود ، دلالت مىكند بر اينكه او سردارى بوده بزرگ ، زيرا وقايع بعد نشان داد ، كه پيشبينىهاى او صائب بود .
تلاقى فريقين
كرزوس پس از اينكه تهيه جنگ را ديد ، علاوه بر سواره نظام نامى خود عدهاى زياد از مردان كارى ، كه براى جنگ اجير اين و آن مىشدند ، به خدمت خود طلبيد . بعد به قصد ايران حركت كرده و از رود هاليس ، كه سرحدّ دولتين ليديّه و ماد بود ، گذشته داخل كاپادوكيه گرديد .
اهالى كاپادوكيه را ، چنان كه هرودوت نوشته ، يونانىهاى آن زمان ( سريانى ) مىناميدند . مورّخ مذكور گويد ( كتاب 1 ، بند 75 ) كه عبور از رود هاليس براى قشون ليدى مشكل بود ، چه در آن زمان پلهائى ، كه حالا روى اين رود است وجود نداشت ( از اينجا معلوم مىشود ، كه پلها در زمان شاهان هخامنشى ساخته شده بوده . م . ) در اين موقع ( طالس ) يونانى ، كه از اهل مىلت بود ، كمكى بزرگ بپادشاه ليدى كرد ، توضيح آنكه بدستور او مجرائى كنده قسمتى از آب رود را در آن داخل كردند و چون سطح آب رود پائين آمد ، عبور ممكن شد . كرزوس ، پس از عبور از رود ، در كاپادوكيه غارتكنان پيش رفت تا به پتريوم ، كه در نزديكى