ميكنند ، كه شايد سميراميس « 1 » ملكهء داستانى آسور همين زن بوده . تيگلاتپالسر چهارم در 744 ق . م به ماد لشكر كشيده طوائف آن را ، بواسطه نفاقشان با يكديگر ، يكى بعد از ديگرى شكست داد ، از مملكت ماد قسمتهائى را ، كه به آسور نزديكتر بود ، بممالك خود ضميمه كرد و بيش از شصت هزار نفر اسير برگرفته با گلههاى زياد از گاو ، گوسفند ، قاطر و شتر به كالاه ( كالح تورية ) پايتخت آسور برد .
بعد يكى از سركردگان آسورى از ماد گذشته تا بيكنى « 2 » يا كوه لاجورد ، ( دماوند كنونى ) راند . آسوريها اينجا را آخر دنيا پنداشتند و سردار فاتح مورد احترامات فوق العاده گرديد ، چنان كه تمام بزرگان و سركردگان آسور باستقبال او شتافته تعظيم و تكريمش كردند . در 737 ق . م ماد باز معرض تاختوتاز و غارت آسوريها گرديد ، بطوريكه ماديها وسائل زندگانى را فاقد شدند . ايندفعه صفحات دوردست ماد و كوهها ، كه معمولا پناه گاه اهالى و بزرگان ماد بود ، از تعديّات و غارت آسوريها مصون نماند و عدّه زيادى از نفوس اسير شدند . كلية بايد درنظر داشت ، كه آسوريها بعدّهء اسرا خيلى اهميت ميدادند ، چه آنها را در آسور به ساختن قصور ، شهرها و بناهاى ديگر ميگماشتند . اغلب بناهاى معظم آسور بدسترنج اسرا ساخته شده بود .
سارگن « 3 » دوّم در 722 ق . م با فلسطين جنگ كرده سامره را گرفت و عدّهاى زياد از بنى اسرائيل اسير كرده به آسور برد . چنان كه در تورية ذكر شده ، آسوريها اسرا را به شهر كالح و خابور ( بر نهر جوزان ) و شهرهاى ماد برده در آنجاها نشاندند ( كتاب دوّم پادشاهان ، باب 17 - 18 ) « 4 » . مقصود از شهرهاى ماد شهرهائى است ، كه در زمان تيگلات پالسر چهارم بآسور الحاق شده بود . سارگن دوّم چند سال بعد با مردم ( منّاى ) « 5 » جنگ كرد و پادشاه آنها را ، كه موسوم به ( ديااكّو ) بود .
هامش
( 1 ) -Semiramis .( 2 ) -Bikni .( 3 ) - به آسورى شرّوكين .
( 4 ) - تورية اين واقعه را به شلم نصر نسبت داده . راجع به خابور بايد گفت ، كه به اين اسم دو رود است : يكى در ديار بكر شروع شده از سمت چپ به فرات مىريزد و ديگرى ، كه از سه رود تركيب يافته ، در ولايت موصل به دجله منتهى مىشود . در اينجا مراد خابور دوّم است .
( 5 ) -Mannai .