ايشان در موقعى كه عبد اللّه در سال 215 بنيشابور رسيد سراسر خراسان را فرا گرفته بودند .
عبد اللّه ابتدا فتنهء خوارج را دفع كرد سپس از طرف معتصم جانشين مأمون براى دفع مازيار بطبرستان لشكر كشيد و در 227 بر مازيار دست يافت و او را چنان كه سابقا گفتيم ببغداد فرستاد .
عبد اللّه مردى شاعر و اديب و ديندار و فضلدوست و عادل بود ، نيشابور را بعنوان پايتختى اختيار نمود و در آنجا آبادى فراوان كرد مخصوصا بكشاورزى و حفر قنوات و اصلاح امر آبيارى و تقسيم آب توجّه بسيار داشت .
عبد اللّه قبل از رسيدن بامارت خراسان مدّتى نيز از طرف خليفه والى شام و زمانى نيز عهدهدار حكومت مصر بود .
4 - طاهر بن عبد اللّه ( 230 - 248 )
پس از فوت عبد اللّه واثق خليفه مقام او را بپسرش طاهر ثانى كه در اين موقع در طبرستان بود واگذاشت و او هجده سال به عدالت و تقوى بر خراسان و سيستان امارت كرده . دورهء اميرى او جز پارهاى زدوخوردهاى محلى واقعهء مهمّى ندارد .
5 - محمد بن طاهر ( 248 - 259 )
محمّد پسر طاهر ثانى آخرين امراى طاهرى است و او مردى غافل و ضعيف النفس و اهل عيش و طرب بود به همين علت كارداران او در ولايات با مردم بخودسرى و استبداد معامله ميكردند چنان كه عمّش سليمان والى قسمتى از طبرستان باهالى صدمات بسيار زد