مكران و قسمت شرقى سند در عهد معاويه مفتوح شده بود . در روزگار وليد و حكومت حجاج بر عراقين يكى از سرداران اموى جلگهء سند را گشود و غنايم بسيار از غارت بتكدههاى هندو بدست آورد و راه اسلام به طرف كشور پهناور هندوستان نيز باز شد و در عهد خلفاى ديگر اموى هم دامنهء فتوحات مسلمين در سند جلوتر رفت .
2 - امّا در سمت مغرب چون حكومت افريقيّه نصيب موسى بن نصير شد اين سردار از قيروان به طرف اوقيانوس اطلس پيش راند و مراكش حاليه را سراسر تسخير نمود و ببندر طنجه رسيد و چون اين قسمت آخرين نقطهاى از خشكى بود كه از جانب مغرب مسلمين به آن رسيده بودند آن را المغرب الأقصى ناميدند . موسى يكى از غلامان خود را كه طارق بن زياد نام داشت بر مغرب والى كرد و خود بقيروان بازگشت .
طارق در سال 92 به خيال افتاد كه از درياى مديترانه بگذرد و اسلام را در اسپانيا منتشر سازد به اين عزم از تنگهاى كه هنوز هم بنام او و بنام جبلى كه ابتدا طارق بر آن فرود آمده موسوم است با عدّهاى سپاهى و كشتى عبور نمود و چون بپاى كوه مزبور رسيد امر داد كشتىها را بسوزند تا لشكريان او اميدى بمراجعت نداشته باشند سپس بر جبل طارق بالا رفت و با بيانى بسيار مهيج مسلمين را ببيرون آوردن اسپانيا از چنگ طايفهء ويزىگت « 1 » و پادشاه ايشان ردريگ « 2 » ( لذريق ) تحريض نمود .
سپاهيان طارق با وجود عدّهء قليل در سال 92 ( 711 ميلادى ) در محلّ شريش « 3 » بفتحى بزرگ نائل آمدند و در نتيجهء اين فيروزى جلگهء حاصلخيز جنوب شرقى شبه جزيرهء ايبريا بدست ايشان افتاد . اين جلگه را مردم محلّى بنام يك طايفه از وحشيان ژرمنى يعنى واندالها كه در آنجا سكونت گزيده بودند واندالوزيا « 4 » ميخواندند مسلمين اين كلمه را معرّب كرده اندلس گفتند و اندلس بتدريج پيش ايشان نام تمام اسپانيا شد .
طارق پس از ورود به خاك اندلس پشت سر يكديگر بلاد غرناطه « 5 » و
هامش
( 1 ) -Wisigothes( 2 ) -Rodrgiue( 3 ) -Xeres( 4 ) -Vandalousia( 5 ) -Grenada