زحمت آن را تحصيل كرده بودند سرزد آزاديخواهان ولايات را بقيام علنى و جنگ با قواى دولتى و نمايندگان شاه واداشت مخصوصا آزاديخواهان تبريز شهر را به تصرف خود آورند و چون عين الدوله كه پيش مشروطهطلبان بزرگترين دشمن اين اساس بشمار ميرفت مأمور تسخير تبريز شد جوش و خروش مليون براى مقاومت افزايش يافت و قواى دولتى با اينكه چند ماه تبريز را در محاصره داشتند بگرفتن آنجا نايل نيامدند .
مقاومت مردانهء مردم تبريز كه برياست ستار خان سردار ملى و باقر خان سالار ملى صورت ميگرفت كمكم در نواحى ديگر نيز مؤثّر شد و آزاديخواهان را بقيام واداشت از آن جمله محمد ولى خان تنكابنى كه ابتدا از طرف محمّد على شاه مأمور سركوبى مليّون تبريز شده بود بتنكابن آمد و بطرفدارى از مشروطه برخاست و جماعتى از مهاجرين ايرانى قفقاز و ارامنه نيز برياست يپرم خان و غيره در رشت با محمّد وليخان كه بعدها سپهدار اعظم لقب يافت دست يكى كردند . در اصفهان نيز رؤساى بختيارى خود را هواخواه مشروطيت قلمداد نمودند و عليقليخان سردار اسعد از رؤساى روشنفكر اين طايفه كه در فرنگستان بود باصفهان آمد و بدستيارى نجفقليخان صمصام السلطنه اصفهان را از دست قواى دولتى گرفت و مليّون از چند طرف بعزم فتح طهران و برانداختن شاه عازم پاىتخت شدند و در جنگ مختصرى كه در قريهء بادامك نزديك كرج اتفاق افتاد قواى قزاق و سيلاخورى حاميان شاه را شكست دادند و در صبح 27 جمادى الاخرى 1327 وارد طهران شدند و محمّد على شاه ابتدا بباغ سلطنت آباد سپس بسفارت روس پناه جست و از سلطنت مستعفى گرديد .
سلطنت احمد شاه ( 1327 - 1343 )
پس از پناه بردن محمّد على شاه بسفارت روس و استعفاى از سلطنت رؤساى