طهماسبقلى خان بمشهد برگشت و شاه طهماسب هم بر اثر بغارت رفتن مقدارى از خزاين سلطنتيش در جاجرم از آنجا دست برداشت . طهماسبقلى خان اشياء بغارت رفته را از غارتيان پس گرفت و پيش شاه فرستاد و دوباره در خدمت او مقرب گرديد سپس در سر فرصت اكراد عاصى خبوشانرا مغلوب ساخت و بالاخره به مقصود خود كه ازدواج با دختر يكى از سران ايشان بود نايل آمد و چون در اين اثنا به نوشته - هائى دست يافت كه ملك محمود براى شوراندن اكراد بايشان نوشته بود از شاه حكم قتل ملك محمود را گرفت و او را در مشهد كشت .
بعد از آنكه طهماسبقلى خان دو رقيب مقتدر يعنى فتحعلى خان و ملك محمود سيستانى را برانداخت به خيال سركوبى افاغنهء ابدالى كه از سال 1129 بر هرات مسلط شده بودند افتاد بخصوص كه دامنهء تعرض اين جماعت حتى تا حدود قائنات و مشهد نيز بسط يافته بود . طهماسبقلى خان ابتدا در 1139 قائنات را از وجود ايشان مصفى ساخت سپس در 1141 در كافر قلعه از محال جام با اللهيار خان حكمران ابدالى هرات جنگ نمود . اللهيار خان گريخت و پس از يكى دو شكست كه از طهماسبقلى خان يافت از او امان خواست . خان افشار او را بخشود و بحكومت هراتش باقى گذاشت .
دفع اشرف افغان
شاه طهماسب بر خلاف نظر طهماسبقلى خان اصرارى داشت كه قبل از هر اقدامى اصفهان فتح و دست افاغنهء غلجائى از سر مردم آنجا كوتاه شود . عاقبت قبل از آنكه طهماسبقلى خان بدفع افاغنهء ابدالى برود شاه طهماسب يكى از امراى خود را بنام محمد عليخان بعنوان نايب السلطنه و سردار سمت عراق و آذربايجان اختيار نمود . اين مسئله بر طهماسبقلى خان گران آمد و بين او و شاه بار ديگر نقار درگرفت . طهماسبقلى خان محمد عليخان را برانداخت و شاه را بمازندران آورد و خيال او اين بود كه صفحات ساحلى بحر خزر را از روسها و عراق عجم را از افاغنهء غلجائى پاك كند ليكن چون فتنهء افاغنهء ابدالى بالا گرفته بود چنان كه ديديم حركت بهرات را لازمتر شمرد و به آنجا رفت .