تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الوزراء ( فارسى ) — صفحة 393

مساهمون:

ص٣٩٣
گرفتن ، به نمك خود چون درگذرد 220 پ كس به كمان قزح مجروح نگردد 216 ر كس پنجه او نتوانست شكستن 103 پ كس را از باد فربه داشتن 193 پ كس را زهرهء آن نبود 171 پ كس ندانست كه نان او چه رنگ دارد 107 ر كسى را افگندن 118 ر كسى را با كسى جانبى بودن 141 ر كسى را با كسى رگ وحشت جنبيدن 194 پ كسى را برافروختن آتش فتنه اغراء كردن 162 پ كسى را بر سر خويش خشم نباشد 3 پ كسى را بر كسى دست بودن 178 ر كسى را چون آبله بر دست داشتن 186 ر كسى را چون قبله دانستن 147 ر كسى را چون نامى دم دادن 177 ر كسى را رفع كردن 21 ر كسى كه سراب بيند ، آب بريزد 78 پ كسى كه كفهء حجام بر پشت دارد ، سر در پيش افگند 85 پ كسائى دور فلك گليم هم مىبافد 173 پ كشاورز همه روز راند ، شبانگاه در ديه ايستد 81 پ كشتى چو به باد معتدل رود ، غرق نشود 86 ر كشتى بر سر آب افگندن 167 پ كشتى غرق شد و ملاح به سلامت با كنار افتاد 142 ر كشتى مردى را لنگر فرونگذاشتن 73 ر كشتى مهابت كسى غرق كردن 69 ر كشى و ناز 123 ر كعب الغزال سكر بود ، نه كعب آهو 48 پ كعبتين ماليدن 156 ر كعبتين نرد حوادث به اقبال او بىنقش آمد 212 پ كف خضيب 209 ر كفار مخاذيل 104 پ كفار و فرنگ 201 پ كفايت مرد در حادثه بيشتر باديد آيد كه در عمل 7 پ كفتار مردارخوار 219 ر كفتار يك سال نر باشد و يك سال ماده 112 پ كفو كريم 63 ر كلاه اقبال بر تارك سر نهادن 211 ر كلاه برانداختن 124 پ كلاه‌دار 9 ر كلاه دولت از سر بسيار كس برگرفته‌اند 40 ر كلاه دولت بر سر داشتن 177 ر كلوخ‌اندازى كردن 165 ر كله حسن 18 پ كله و تتق 174 ر كليد را دندانه نبودن 33 پ