چون شرابى كه به رمق خورند و در آن عربده كنند 151 ر
چون شطرنج قايم آمدن 60 ر
چون شكر و نمك از آب ديده گداختن 219 ر
چون شكم زمين از آزوحرص به هيچچيز سير نشدن 14 پ
چون شكوفهء ريخته شدن 208 ر
چون شمشير افروزنده در ميان غبار 20 ر
چون شمشير كه دست صاحبش مجروح كند 53 ر
چون شمع آتش زدن 68 ر
چون شمع از خجالت گل زرد بر روى افگنند 208 پ
چون شمع او را هر ساعتى زبانى ديگر بود 166 ر
چون شمع برخاست و نشست 133 ر
چون شمع سرتاپاى سوخته شدن 208 ر
چون شمع از زبان خويش سوختن 175 ر
چون شمع بر خويشتن نگريستن 178 پ
چون شمع به تابش خويش مغرور شدن 128 ر
چون شمع بر يك قدم ايستادن 105 ر
چون شمع ريشمان خويش سياه كند ، و خويشتن را خورد 198 پ
چون شمع شب سوخته و روز گشته 179 ر
چون شمع طوقى از خون ديده در گردن كرده 179 ر
چون شمع گفت : « اينك سر و طشت » 132 ر
چون شمع هفت اندامش چشمهء زرد آب خواهد شد 105 پ
چون شير علم ، بادى در سر داشتن 53 ر
چون صاد و ضاد در يك سطر 34 پ
چون صبح جامهء روز بدريد ، و چون شام لباس سياه در جهان پوشانيد 218 ر
چون صورت بر ديوار بودن 107 ر
چون صوفيان از هر رنگى پارهاى بر مرقع دوختن 86 پ
چون ضفدع بود كه آواز ناهموار كند 155 ر
چون طبل آماسيدن 54 ر
چون طبلهء عطار معطر ، ولى از كورهء آهنگران پردودتر 218 پ
چون طرف كمر به چهار ميخ بسته شده 141 پ
چون طوق در گردن آمدن 73 ر
چون عابر سبيل برپاى نشستن 203 ر
چون عصاى موسى كه مار و اژدها شد 115 پ
چون عقدهاى مخالف كه در دست محاسب افتد 98 پ
چون عنكبوت بر گرد خويش بافتن 24 پ
چون عنين كه خواهد اقتضاض بكر كنند 27 پ
چون عرق دست در آب زدن 31 ر
چون غرهء اسب ادهم 165 پ
چون غواصى كه خطر جان كرد ، در
تاريخ الوزراء ( فارسى ) — صفحة 347
مساهمون: نجم الدين ابو الرجاء قمى
ص٣٤٧