در مقام برآوردن خنجر شد . به حسب اتفاق خنجر را با غلاف به يكديگر بسته بودند . به سعى بسيار آن بند گسسته شد . و تا آن وقت شير دست او را درهم شكست . و با وجود آن حال سه زخم به شكم شير رسانيد . و از هرطرف مردم رسيده به شمشير آن شير را پارهپاره كردند . و زخم شمشيرى نيز در آن وقت به عادل رسيد . و بعد از چهار ماه عادل به همان زخمها درگذشت .
و آن حضرت از نزديكى الور از اروق جدا شده به نارنول رفت . و ديگرباره به اردو معاودت فرموده ، كوچبركوچ عازم دار الخلافه شد . و بعد از حصول رايات عاليات به آگره ، در همان چند روز اشرف خان و صادق محمد خان را كه در يورش سابق در ركاب نبودند ، با جمعى ديگر از امرا به تسخير قلعهء زنتنبور تعيين فرمود . و بعد از آنكه امرا چند منزل به آن طرف رفتند ، خبر رسيد كه ابراهيم حسين ميرزا و محمد حسين ميرزا كه به گجرات گريخته بودند و به چنگيز خان متوسل شده ، ديگرباره به ولايت مالوه درآمدهاند ؛ چه ، بعد از رفتن ايشان به گجرات ، چنگيز خان كه بروج و چانپانير و سورت را در تصرف داشت ، در مقام تسخير احمدآباد كه اعتماد خان به حكومت آنجا مشغول بود ، درآمد . و اعتماد خان و الغ خان و حجاز خان حبشى را با خود متفق ساخته به جنگ بيرون آمد . و به سعى ميرزايان ، چنگيز خان ظفر يافته اعتماد خان به طرف دونگرپور گريخت . و احمدآباد به تصرف چنگيز خان درآمده ميرزايان را به واسطهء نيكوخدمتى عزت بسيار داشت .
و ميران محمد شاه ، حاكم ايسر و برهانپور چون گجرات را از سردار صاحب وجود خالى يافت به عزيمت تسخير آن ملك سوار شد ، و تا ظاهر احمدآباد عنان بازنكشيد . و چنگيز خان يك هفته حصارى شد . و بعد از استعداد جنگ با ميرزايان و حبشيان بيرون آمده با ميران جنگ كرد و او را شكست داد . و ميران پريشان و بىسامان به اسير گريخت . و در اين معركه نيز از ميرزايان آثار شجاعت بسيار به ظهور آمد . و چنگيز خان از ايشان منتدار شده چند پرگنهء معمور از بنگاله و بروج به جاگير ايشان مقرر نمود . و ميرزايان را در محال جاگير فى الجمله سرانجامى به هم رسيد . و مردم اوباش از هرطرف نزد ايشان جمع شد . و حاصل محال جاگير به خرج ايشان وفا نمىكرد . لاجرم بنياد دستانداز كرده هرچه در آن نزديكى يافتند به غارت بردند . و بعضى از ولايت چنگيز خان را بىحكم متصرف شدند .
چنگيز خان جمعى را به دفع ايشان فرستاد . و ميرزايان در حملهء اول لشكر او را منهزم گردانيده جمعى كثير را به قتل آوردند . و بعد از فتح ميرزايان چون يقين مىدانستند كه چنگيز خان با تمام لشكر گجرات بر سر ايشان مىآيد و طاقت مقاومت نيست ، قبل از حركت چنگيز خان [ 716 الف ] ولايت بسيارى از گجرات تاخته به ولايت ايسر و برهانپور رفتند ، و آنجا نيز
تاريخ الفي ( فارسى ) — صفحة 5847
مساهمون: غلام رضا طباطبايى مجد
ص٥٨٤٧