شصت و شش « 1 » بعد از محاربات سلطان بايزيد شكسته حال و پريشان ، پناه به پادشاه عراق آورد - چنانچه به جاى خود مذكور شود .
و عبد الرشيد خان ، حاكم كاشغر در اين سال به دفع بابا خان - كه عمّ او بود و در كجا نام شهرى از توابع طرفان و حابس اظهار خلاف مىنمود - روان شد . و بعد از جنگ بابا خان شكست يافته در معركه ، زخمدار گرفتار شد و عبد الرشيد خان ملاحظهء ادب نموده بابا خان را به اعزاز هرچه تمامتر ديگر باره حاكم آن محال گردانيد . و آنچه از اسباب و اموال او و لشكريانش در معركه به تاراج رفته بود مع شىء زايد به سركار او داخل گردانيد و مظفر و منصور به دار الملك خود معاودت كرد و تا سبعين و تسعمائه [ - 970 ] به فراغت گذرانيده از هيچ طرف دلنگرانى نداشت .
هامش
( 1 ) . م : سنهء ستّ و ستّين و تسعمائه .