ذكر وقايع سنهء هشتصد و پنجاه و چهار هجرت [ موافق سال هشتصد و چهل و چهارم « 1 » از رحلت خير البشر ] « 2 »
در اين سال امراى فارس و عراق و خراسان به نواحى استرآباد رسيدند ، و ميرزا ابو القاسم بابر به استقبال آمده جنگ كرد و ايشان را شكست داد . و امير حاجى قباشيرين در اين جنگ « 3 » كشته شد و ميرزا ابو القاسم مظفر و منصور با غنايم بسيار و الجاى بيشمار گرفته در نزديك معركه نزول نمود . و ميرزا سلطان محمد چون امرا را پيشتر روان كرد ، خود نيز بعد از سه روز روان شد . و در راه نوشتهء امرا رسيد كه « به كمك حاجت است . » و ميرزا به تعجيل روان شد .
اما وقتى رسيد كه كار از دست رفته بود و گريختگان زخمدار دچار مىشدند . و ميرزا از غايت غضب حكم كرد كه كسى از گريختگان را خبر نرسد . و به تعجيل همچو شير خشمآلود ، روان شد و به اردوى ميرزا ابو القاسم بابر رسيد .
و ايشان غافل بودند . به يك بار طوفان بلا را به خود محيط ديدند و ناچار متفرق شدند . و تمامت اموال و اسباب استرآباديان به آنچه از خراسانيان به تاراج برده بودند ، به دست لشكريان ( ميرزا سلطان محمد ) « 4 » درآمد و شب رسيد . ميرزا سلطان محمد چون اردوى ميرزا ابو القاسم بابر را خالى يافت ، به خاطر گذرانيد كه مبادا به صورت فريب از اردو بيرون رفته باشند . و به واسطهء همين ملاحظه از معركه عنان بازگردانيد . و هردو پادشاه بدون آنكه از حال يكديگر اطّلاع داشته باشند ، معاودت نمودند . ميرزا ابو القاسم بابر به جانب قلعهء عماد رفت و ميرزا سلطان محمد به ولايت طوس معاودت نمود . و خبر يافت كه اروق كه ضبط آن
هامش
( 1 ) . ق : هشتصد و شصت و چهار .
( 2 ) . م ، ش : بياض .
( 3 ) . ش : جنگگاه .
( 4 ) . ق : ندارد .