مادر او هم بولچين بود . او را به پسر داود ، ملك گرجستان دادند ، هفتم نوچين ، از مرتى خاتون بود و در كوچكى وفات كرده .
اين بود شرح پسران و دختران اباقا خان بن هلاگو خان .
و از جمله وقايع اين سال وقايعى است كه در هندوستان ميانهء سلطان غياث الدّين بلبن كه از جمله غلامان ترك سلطان شمس الدّين ايلتتمش بود كه وى از جمله غلامان سلطان قطب الدّين ايبك بود كه او از غلامان سلطان معزّ الدّين محمّد سام بود و ميانهء طغرل غلام سلطان بلبن كه او را حكومت لكهنوتى داده بود روى نمود .
و مفصّل اين مجمل آنكه چون سلطان ناصر الدّين محمود شاه بن سلطان شمس الدّين ايلتتمش بعد از آنكه نوزده سال و سه ماه از سلطنت او گذشت در دهم ماه جمادى الأول سنهء اربع و ستّين و ستمائه [ - 664 ] هجرى وفات يافت در روز سيزدهم ماه مذكور جميع امرا و اركان دولت اتّفاق كرده بلبن را به جاى او بر سرير حكومت هندوستان در دار السّلطنهء دهلى نشانده به سلطان غياث الدّين ملقّب نمودند . و او پادشاهى بود مدبّر و عاقل و در اوايل سلطنت جمعى كثير از مخالفان را به تدبيرهاى نيك از پيش برداشت ؛ چه ، سلطان شمس الدّين ايلتتمس چهل غلام ترك را تربيت نموده و به مرتبهء خانى رسانيد و يكى از چهل بندگان سلطان غياث الدّين بلبن بود . و چون قوّت طالع او به آنجا رسيد كه سرير سلطنت هندوستان به وجود او زيب و زينت گرفت ، جمعى از غلامان شمس الدّين در مقام نفاق و حسد شده شروع در فتنهانگيزى نمودند و او همهء ايشان را به تدابير مستأصل گردانيد - چنانچه تفصيل آن حكايات در تاريخ فيروز شاهى مسطور است .
القصّه سلطان بلبن بعد از دوازده سال خطّهء هندوستان را از مخالفان خود پاك ساخته تمام هندوستان را بر فرزندان و غلامان و مخلصان خود قسمت نموده و به اين طريق ملتان را با تمام ولايت سند به پسر بزرگ خود محمّد سلطان - كه او را در تواريخ [ سلطان محمّد « 1 » ] خان شهيد مىنويسند - ارزانى داشت ، و سامانه « 2 » [ را ] با نواحى و متعلقان به پسر كوچك خود [ ناصر الدّين ] كه به بغرا خان ملقّب بود تفويض نمود ، و لكهنوتى و بنگاله را به طغرل كه از غلامان ترك او بود و در سخاوت و شجاعت از ابناى روزگار امتياز تمام داشت ، و همچنان باقى ولايات را قسمت نموده هريكى از امرا و اركان دولت خود را فراخور و حالات ايشان اقطاعات و جاگيرهايى ارزانى داشت . و در سال ششصد و هفتاد و نهم از هجرت سلطان بلبن
هامش
( 1 ) . هرسه نسخه بياض بود از روى تاريخ فرشته ( چاپ سنگى ، ج 1 ، ص 79 ) اضافه شد .
( 2 ) . تاريخ فرشته : سمانه .