ذكر خلافت المكتفى باللّه علىّ بن احمد المعتضد
در زمانى كه معتضد وفات يافت مكتفى در رقّه بود . قاسم بن عبد اللّه وزير مكتوبى مشتمل بر تعزيت پدر و تهنيت خلافت به او فرستاد . مكتفى چون بر مضمون مكتوب اطلاع يافت فى الحال متوجّه بغداد گشت . چون به بغداد درآمد مردم به تجديد بيعت او پرداختند . مكتفى اوّلا حكم كرد تا بنديخانههايى كه پدرش جهت تعذيب مردم ساخته بود ويران كردند و به جاى آن مسجد جامع بنا نهادند و دست به عطا و بخشش چنان درآورد كه در دلهاى مردم محبّت او قرار گرفت . و در رمضان اين سال ، تا صباح ستارهها از آسمان فرو مىريخت . و عهدهء صحّت اين روايت بر راوى است ، و اللّه اعلم بالصّواب . و در اين سال ، قرامطه بسيار قوّت گرفتند و راه حجّاج را بريدند ، چنانچه مردم اين سال از زيارت حرمين بازماندند « 1 » ، و يحيى بن ذكرويه ، كه در آن زمان پيشواى قرامطه بود ، در دمشق به قتل رسيد . قرامطه بعد از كشته شدن وى با برادرش ، حسين ، بيعت كردند . حسين دعوى كرد كه : من از اولاد محمّد بن عبد اللّه بن جعفر صادقام . و خالى بزرگ بر روى داشت و او را « علامت سلطنت » مىگفت . او را از جهت آن خال « ذو الشّامه » « 2 » گفتندى و الحال در ميان اهل تاريخ به اين اسم مشهور و معروف است ، و ابن عمّ او عيسى نام داشت ، او را « مدّثّر » « 3 » خواندندى و گفتندى مدّثّر كه در آيهء يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ واقع است « 4 » عبارت از اين عيسى است ، و از غلامان او يكى مطرّف نام داشت