است « 1 » ، و يا شايد از قصهء منوهر و مدهومالت كه روايتى است فارسى مأخوذ از يك منظومهء هندى سرودهء شيخ منجهن « 2 » بسال 1059 ه « 3 » اقتباس شده باشد .
قصهء ميكا و منوهر داستان عشق ميكاست به راجه منوهر « 4 » كه مادهوراس در سال 1098 بنثر فارسى آميخته با نظم نوشته است و از آن نسخههايى در دستست « 5 » .
گشايشنامه حاوى شش حكايتست با انشائى مزين كه بدست خواجه راجكرن « 6 » بسال 1100 تأليف شد « 7 » .
مهابهارت « 8 » منظومهء بزرگ حماسى هندى به زبان سانسكريت است كه ضمنا بزرگترين اثر اساطيرى و داراى جنبهء بسيار مهم دينى و ادبى است .
سرايندهء آن « وياس » شاعر افسانهيى هند را دانستهاند كه بتصور هندوان چند هزار سال زيسته و كرامات بسيار داشته ، در تأليف و تنظيم وداها كوشيده و علاوه بر مهابهارت منظومههاى پوران را نيز بنظم درآورده است ، ولى بنابر تحقيقاتى كه شده دورهء نظم اين منظومهء بزرگ از چند قرن پيش از ميلاد مسيح تا سدهء سوم ميلادى به طول انجاميده و بنابراين اثر طبع چند گوينده است و مجموع اشعار آن از صد هزار بيت درمىگذرد . موضوع آن جنگ و ستيز دو شعبه از خاندان هستيناپورا « 9 » ست بنام كورو « 10 » و پاندو « 11 » و آخر كار
هامش
( 1 ) - فهرست ريو ، ص 699 .
( 2 ) -Manjhan( 3 ) - فهرست ريو ، ص 700 و 803 .
( 4 ) -Raja Manuhar( 5 ) - فهرست كتابخانهء ديوان هند ، ج 1 س 534 .
( 6 ) -Rajkarn( 7 ) - فهرست ريو ، ص 767 ؛ و فهرست اينديا آفيس ج 1 س 534 .
( 8 ) -Mahabharata( 9 ) -Hastina - Poura( 10 ) -Kourava( 11 ) -Pandava