92 - فوجى نيشابورى « 1 »
ملا مقيم معروف به « مقيما » و متخلص بفوجى از خاندانى شاعرپيشه در نيشابور برخاست . نصرآبادى او و دو برادرش « عظيما » و « كريما » را كه پسران ملا قيدى بودهاند « 2 » ستوده و نوشته است كه اين ملا قيدى برادرزادهء نظيرى نيشابورى بوده و « آن سلسله همگى مردم آدميند در كمال پاكى طينت و صلاح . . . » . ملا قيدى در عهد شاه جهان بهند رفت و در بازگشت بايران چنان كه در « فوز عظيم » اثر پسرش ملا عظيما ذكر شده بسال 1064 در راه درگذشت .
اما فوجى يعنى ملا مقيما ، گويا پيش از پدر سفر هند اختيار كرده بود چه در سال 1042 ه حكيم داود را كه تازه از ايران بهند رسيده بود ستود « 3 » ،
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* تذكرهء نصرآبادى ، ص 316 - 317 .
* تذكرهء غنى ، محمد عبد الغنى ، عليگر 1916 ، ص 104 .
* آتشكده ، تهران ، ص 706 .
* قصص الخاقانى ، داود قلى بن ولى قليشاه ، خطى .
* صحف ابراهيم ، خطى .
* رياض الشعراء ، خطى .
* فهرست ريو ، ج 2 ، ص 690 .
* تذكرهء پيمانه ، ص 381 ببعد .
( 2 ) - نصرآبادى غير از مقيما دربارهء ملا قيدى پدرش و برادران مقيما يعنى عظيما و كريما در صفحههايى كه نشان دادهام شرحى مختصر با نمونههايى از شعرشان آورده
( 3 ) - گويد :حكيم داود آن نور ديدهء ايران * رسيدهء سرخوان عطاى هند بود
مريد شاه جهان گشته است و مىخواهد * كه سايهپرور بال هماى هند بود
بهار دولت صاحبقران كند شيرين * چو سرو در چمن دلگشاى هند بود
ز سال آمدنش سوى هند گر پرسند * بگوى « رونق دار الشفاى هند » بود