اسمعيلى حتّى به خوابگاه شاهان نيز دسترس داشتند و بزرگترين دشمنان خود را به آسانى نابود مىكردند .
جانشينان حسن نيز پس از وى چندى در زهد و پرهيزكارى به راه او رفتند و به همين سبب قدرت و نفوذ اسمعيليّه همچنان دير زمانى باقى ماند ، تا سرانجام ، به شرحى كه در تواريخ مغول به تفصيل مىتوان ديد ، در سال 653 هجرى هلاكو خان مغول بر ركن الدّين خورشاه آخرين جانشين حسن صبّاح غالب شد و قلعهء الموت را با ديگر قلعههاى اسمعيليّه ، چه در رودبار و چه در قهستان و نواحى ديگر ، گرفت و ويران كرد .
تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 211
مساهمون: مرتضى راوندى
ص٢١١