پس از حملهء مغول ، معتقدات مذهبى مردم نقصان پذيرفت از مداخلات روحانيان در امور اجتماعى و سياسى كاسته شد و در ايران و ديگر كشورها تسهيلاتى براى گروه فواحش فراهم گرديد . ماركو پولو در سفرنامهء خود به اين مطلب اشاره مىكند : « در زمان قوبيلاى قاآن ، دستور داده شده بود ، كه در حومه شهر پكن كارانسراها و مهمانخانههايى براى سكونت ملل مختلف ، خواه دستجات سپاهى ، و خواه بازرگانان ، ساخته شود و در كنار اين تأسيسات روسپىخانههاى بزرگ با تعداد دختران بسيار زياد بنا كنند . گذشته از آن ، بهطوركلى در محلات خارج شهر 2500 روسپى در اين دوره زندگى مىكردند ، كه مانند سپاه به واحدهاى هزار و يا صد و ده نفرى تقسيم شده بودند و فرماندهى بر آنان رياست مىكرد ، اين زنان كه بيشترشان از اسيران جنگى و كنيزانى بودند كه از شهرها و از بين ملل مختلف خريدارى مىشدند ، ماليات نمىپرداختند ، و ملزم بودند كه خود را مجانا در اختيار بيگانگان قرار دهند . » « 1 » به عقيدهء مؤلف كتاب امپراتورى زرد ، مهماننوازى مغول ، به بازديدكنندگان پايتخت ، امكان مىداد كه شبها همخوابهاى براى خود برگزينند . » در حقيقت پس از حملهء مغول ، قبح روسپيگرى تا حدى از بين رفت و در جهان زير سلطهء مغول ، و ديگر كشورها ، براى لذايذ جنسى محدوديتى وجود نداشت . و فرونشاندن شهوت را گناهى قابل كيفر نمىشمردند .
هامش
( 1 ) - ر . ك : سفرنامهء ماركو پولو ، ص 129 .