شاه عباس هروقت كه با زنان و همخوابگان خود به گردش مىرفت ، فرمان مىداد جار بزنند كه مردان از راه عبورومرور زنانش دور شوند . زنان جز در ميهمانيها و اجتماعات خانوادگى ، هرگز در مجالس مردان حاضر نمىشدند ، و با مردان بيگانه آشنا نمىشدند . سرگرمى آنان در خانه ، سخن گفتن و خوردن و خنديدن ، و گاه رقصها و آوازهاى تنها و بىمرد بود ؛ زن زرتشتى
زيرا اصولا در ايران آواز خواندن و نوازندگى و رقصيدن را دور از نجابت و شرافت مىپنداشتند و اين گونه هنرمنديها را زشت و ناپسند و شايستهء مطربان مىشمردند . بنابراين ، اوقات بانوان حرم كه انجام دادن كارهاى خانگى را نيز با شأن و مقام خود مناسب نمىشمردند . بيشتر به خوردن و خفتن و پرگويى و تنبلى مىگذشت . » « 1 »
هامش
( 1 ) . زندگانى شاه عباس اول ، پيشين ، ج 2 ، ص 36 - 225 ( به اختصار ) .