3 - و نيز گردنكشى از انفاق در راه خدا .
و گفته شده
( مُقْمَحُونَ )
در آيه اخير اشارهاى است به حال آنها در قيامت كه در آيه مىگويد :
إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ السَّلاسِلُ
( 71 / غافر ) « 1 » .
قمر
: القَمَرُ : ماه آسمان در وقتى كه از هلال بودن خارج شود كه معمولا بعد از شب سوم اينچنين است و چون نور ستارگان را مىپوشاند و بر آنها غلبه دارد - قَمَر - ناميده شده .
هامش
( 1 ) اشاره به حالت روانى و سماجت مشركين از قبول حق است ، در سوره يس مىگويد : حقيقت گفتار خداى در باره بيشترشان ثابت و محقق شد ولى آنها ايمان نمىآورند مگر به گردنهاشان غل و زنجير هست و سرهاشان به عقب برگشته و بىحركت مانده است كه از پذيرش حق گردن مىكشند ؟ ! و در سوره غافر در توضيح بيشتر حالات آنها مىگويد : كسانى كه كتاب و تعليمات پيامبران عليهم السّلام را كه براى تبليغشان فرستاديم انكار مىكنند به زودى خواهند ديد در وقتى كه غل و زنجيرها به گردن دارند و به سوى جزاى اعمالشان و دوزخ كشيده ميشوند .
بديهى اشاره قرآن به حالت تسليم بودن در قيامت با غل و زنجيرها واكنش و عكس العمل گستاخى و گردنكشى آنها در دنيا از قبول حق است كه چنان نافرمانى داشتهاند ، در سراسر قرآن چنين تجانس و مشابهت عمل دنيايى با عكس العمل آخرتى آن به چشم مىخورد مثلا مىگويد : زر اندوزان با همان فلزات در قيامت .