[ 28 ] داستان مولانا خواجه على صدر شيبك خان
روزى در چهار باغ كيكاووس جمعى از علما و فضلا و شعراى تاشكند مجتمع بودند ، مولانا خواجه على صدر فرمودند كه : در تاريخ سنهء 925 « 1 » كه هاشمى بلخى قصيدهء جلاء الروح عالىجناب هدايت مآب حقيقت اياب « * » نور الملة و الدين مولانا عبد الرحمن الجامى قدس اللّه سره السامى جواب گفته شطح و طامات فراوان و لاف و گزاف « * * » بىپايان در آن درج كرده ، شيخ الاسلام بخارا خواجه هاشمى را تعرض بسيار كرده
( 154 B )
به حضرت عبيد الله خان ارسال نمود « 2 » . اعلىحضرت خاقانى « 3 » سليمان مكانى تمامى شعراى بخارا را طلبيدند و فرمودند كه قصيدهء او را جواب گويند و خود نيز در صدد جواب شدند ، اما حكم فرمودند كه عالىجناب شيخ الاسلامى خواجه هاشمى قصيدهء وى را در حيز اعتبار نياورده جواب نگويند و مطلع قصيدهء جواب عبيد الله خان اين است :
هامش
( 1 ) -T: توقوز يوز يكرمه بيش
( 2 ) -T: و اول تعرضاتنى ابو الغازى عبيد اللّه خان حضرت غه ارسال قيلدى
( 3 ) -C , A: خان ؛P , B 2: خانى
( * ) س 6 : حقيقت آياب
( * * ) س 8 : گذاف