بسم اللّه الرحمن الرحيم و به نستعين
[ باب اول ] وقايع سال هزار و سيصد و هفده هجرى ، در شرح مملكتدارى شاهنشاه باذل عادل ، اعليحضرت قوىشوكت ، مظفر الدين شاه قاجار ، ادام اللّه شوكته فى الليل و النهار .
بندگان اقدس همايون ، روحنا فداه ، با كمال سلامت مزاج و مسرت خاطر از غرهى محرم اين سال ، در تهران در سراى دولتى تشريف داشته ؛ روزها را با حضور وزراء و ارباب حل و عقد و اصحاب رتق و فتق ، به فيصل امور و اصلاح اعمال جمهور و جواب رعايا و حكام مىپرداختند ، و مردم را در هرگونه استدعا و تمنايى آسوده مىساختند .
امر صدارت در كمال استقلال ، كماكان با جناب مستطاب آقا ميرزا على اصغر خان امين السلطان ، صدراعظم ايران است . همهروزه ، به حضور همايونى مشرف شده و بعد به اتاق دربار جلوس كرده ، به عزل و نصب وزراء و حكام و به انجاح مقاصد خدام مىپرداخت .
در دههى اول محرم اين سال ، به حكم دولت در حياط كوچك دربار ، كه معروف به « حياط صندوقخانه » است ، چادرى عظيم افراشته ؛ براى عزادارى حضرت خامس آل عبا ، عليهم آلاف التحيه و الثنا ، مجلسى مهيا كردند . در عصرها روضهخوانان آمده ، ذكر مراثى مىكردند . تمام رجال دولت و عموم مردم ، براى استفاضه حاضر مىشدند .
و به عموم ذاكرين و مستمعين ، از طرف شاهانه بسى فوايد رسيد ؛ كه نگاشتن تفصيل آن باعث تطويل است .
در هفدهم ماه محرم اين سال ، كه تقريبا اوايل فصل جوزا است ، هواى تهران رو به گرمى گذاشته ؛ لهذا ، موكب مسعود همايونى در اينروز ، از تهران به طرف ييلاقات بلوك شمران حركت كرده ، در عمارات صاحبقرانيه نزول اجلال فرمودند و همهروزه مشغول انجام امور بودند .
« روزنامهى ايران » چنين مىنگارد : « روز شنبه ، هفدهم اين ماه محرم الحرام كه سنهى هزار و سيصد و هفده هجرى ، و موكب همايون شاهنشاهى ، خلد اللّه سلطانه ، از شهر تهران عزيمت ييلاق صاحبقرانيه ، كه در دو فرسخى شهر است ، مىفرمود ؛ برحسب وعدهى سلطنتى كه در موقع جشن ملتى باغ بهارستان به شاگردان مدارس مليهى