چون مطالب را به راستى و درستى نوشته ، بدون تملق از بستگان سلطنتى ، حقيقت نگارى كرده بودم ، در حضور مبارك همايونى مستحسن افتاد . دستخطى به افتخار اين بنده ، خطاب به حضرت مستطاب اشرف امجد صدراعظم ، يعنى : آقا ميرزا على اصغر خان امين السلطان ، شرف صدور يافت كه : تشويق نمايند تا سال به سال به همينطور اين تاريخ نوشته شود . و با آنكه حق اضافه مواجب و انعام نداشتم ، و از دولت موظف هستم كه خدمتگزارى كنم ، باز در ضمن آن دستخط مبارك ، مرقوم شده بود كه : يك صد تومان برات در حق بنده صادر شود . نهايت امتنان حاصل شد كه خدمت اين چاكر مفيد اتفاق افتاده ، و عدم اغراق و دروغ در اين تاريخ با ثمر گشته است . و كنون به تأليف تاريخ مىپردازم .
باب اول وقايع سال هزار و سيصد و پانزده هجرى ، در شرح تاجدارى و مملكتدارى اين پادشاه عادل باذل ، بندگان اعليحضرت قدرقدرت ، مظفر الدين شاه قاجار ، طول اللّه عمره و رفع اللّه قدره ، به ايران
روز چهارشنبه ، غرهى محرم الحرام هزار و سيصد و پانزده بندگان اعليحضرت شهريارى در تهران ، كه مقر سلطنت و كرسى بلاد ايران است ، با سلامت مزاج و كثرت ابتهاج تشريف داشتند ؛ با وزارت عظماى جناب ميرزا على خان امين الدوله ، وزير اعظم ، به جلايل امور و اصلاح احوال جمهور مىپرداختند . چون در اين اوقات ، هواى تهران ميل به گرمى داشت ، روز پنجشنبه ، دويم محرم الحرام موكب مسعود همايونى از تهران با جمعى از خواص خدمتگزاران تشريف فرماى منازل ييلاقى صاحبقرانيه شدند ؛ كه در صفحهى بلوك شميران واقع است و تا تهران دو فرسخ مسافت دارد . اسم اصلى صاحبقرانيه « نياوران » و « كردوى » مىباشد ؛ چنان كه شرح آن در جلد اول اين تاريخ نوشته شد .
از روز يكشنبه ، پنجم محرم الحرام اساس تعزيهدارى دولتى و اسباب ماتم گزارى حضرت خامس آل عبا ، عليهم آلاف التحيه و الثنا ، در صاحبقرانيه ، در حياط جلو خان قصر سلطنتى با كمال شكوه و آراستگى به امر دولت برپا گرديده ؛ همهروزه ، بعد از برگذار شدن مجلس دربار ، هنگام عصر جمعى از واعظين و ذاكرين حاضر شده ، به ذكر مناقب و شرح مصائب اهل بيت طهارت مستمعين را قرين فيض كامل مىداشتند . و بعد از مجلس روضهخوانى ، مجلس شبيه وقايع يوم الطف نيز منعقد مىشد ، كه حاضرين را نهايت رقت و بكاء و بيتابى دست مىداد . اعليحضرت اقدس همايون هم از فرط اخلاص و سعادت ، همهروزه در بالاخانههاى مخصوص تشريففرما شده ، كسب اجر جزيل مىفرمودند .