دوحه : درخت بزرگ پر شاخه ، درخت تناور
دها : زيركى
دماء : خونريزى
ديان : قاضى ، داور ، حاكم ، محاسب
ذ
ذاهل : غافل ، بىپروا
ذئاب : جمع ذئب ، گرگها
ذياب و كلاب : ديوانگى
ذبول : پژمرده
ذخار : بسيار ذخيرهكننده
ذريح : طمع ، اميد
ذلاقت : فصاحت
ر
راغ : مرغزار ، صحرا
رايض : رامكننده
رزانت : باوقار بودن ، سنگين بودن ، وقار
رزين : محكم ، استوار ، باوقار و سنگينى
رزيه : مصيبت عظيم
رشاقت : نيكويى
رطب اللسان : ترزبان ، شيرينزبان
رغايب : نفايس
رمح : نيزه
روشان : روشن ، تابناك
رياض : روضه ، باغها
ريّان : سيراب ، تر و تازه ، شاداب
ريم : چركى كه از جراحت يا از بدن خارج شود ، چرك
ز
زخار : پر و لبريز
زله : ستوه و عجز
ذغن : پرندهاى است از راسته روزانه ، از دسته بازها كه در حدود 7 گونه از آن شناخته شده و متعلق به نواحى گرم و معتدل آسيا و اروپا و آفريقا هستند ، خونخوار و چابك و قوى است .
زقوم : سنجد ، گويند درختى است در جهنم داراى ميوهاى بسيار تلخ كه دوزخيان از آن خورند ، هرچه تلخ و سمى
زه : تحسين
س
سالدات : سرباز ، مأخوذ از كلمهء سولدات فرانسوى يا آلمانى
سآمت : دلتنگى و ملامت
سباى : سوارى كه ما يحتاج خود را به فتراك بسته و مسلح و مكمل يراق مىراند .
سباى سوار : زبدهسوار
ستاج : شاخ تازه
ستام : يراق و زين اسب
ستوقه : معرب ستو كه به معنى درم ناسره است
سخط : غضب
سدّه : تخت و نشيمنگاه
سرادق : خيمه ، سراپرده
سغبه : فريفته ، مسخره
سفك : ريختن آب ، خون و مانند آن ، سفك