سنت رايج است اين است كه مىگويند : يزيد بر صواب بود و حسين ( ع ) با خروج براو راه خطا پيمود » . در حالى كه اگر اينان كتابهاى تاريخى را ببينند در خواهند يافت كه چگونه براى يزيد بيعت گرفته شد و مردم بدان مجبور شدند و در اين راستا هر خطايى را مرتكب شدند . گذشته از اين ، بر فرض اين كه درستى بيعت را بپذيريم ، كارهايى از او سرزد كه همه موجب فسخ عقد بيعت مىشود . و جز افراد نادان و عامى به اين امر گرايش ندارند و گمان مىكنند با اين كار رافضيان رابه خشم مىآورند .
آنچه روشن است اين كه مردم در باره يزيد اختلاف نظردارند .
برخى گفتهاند : به سبب رفتارى كه نسبت به اهل بيت كرد گناهكار است ، اما لعن او جايز نيست .
برخى گفتهاند : او كافر و ملعون است .
برخى گفتهاند : معصيتى از او سر زده است و لعن او جايز نيست ، كه ابن جوزى درباره اينان گفته است : اين افراد را بايد در زمرهء ياران يزيد به شمار آورد !
آلوسى گويد : به پندار من آن پليد رسالت پيامبر ( ص ) را باورنداشت و مجموعه آنچه نسبت به اهل حرم خداى متعال و اهل حرم پيامبرش در زندگى و پس از مرگ انجام داد ، و ديگر گناهانى كه از او سر زده است ، بر عدم تصديق رسالت ، دلالتى كمتراز انداختن ورقى از قرآن كريم در كثافت ندارد !
من ترديد ندارم كه كار او بر همه عالمان بزرگ اسلام در آن روزگار روشن بود ، اما آنان مغلوب بودند و چارهاى جز اين نداشتند كه منتظر بمانند و ببينند كه از خداوند چه مىرسد .
اگر بپذيريم كه آن ناپاك مسلمان بود ، بايد بگوييم او مسلمانى بود كه همه گناهان بزرگ را ، كه زبان از وصف آن عاجز است ، مرتكب شد و من معتقدم كه لعن او به اسم جايزاست و هر چند تصور نمىشود كه فاسقى مثل او وجود داشته باشد . ظاهر اين است كه او توبه نكرده است و احتمال توبهء او از احتمال ايمانش ضعيف تراست .
سرشك خوبان در سوگ سالار شهيدان ( ترجمهء عبرات المصطفين فى مقتل الحسين ) — صفحة 300
مساهمون: غلامحسين جمشيد نژاد اول
ص٣٠٠