فرمان شاه سلطان حسين [ 1 ] در باب منع از منهيات
حكم جهان مطاع شد آن كه وزير و داروغه دار المؤمنين كاشان به شفقت شاهانه سرافراز گشته بداند كه چون از هنگامى كه مهرهء انجم بر تختهء زرنگار فلك آبگون سيماب نمون به دست قضا چيده و كعبتين عاج نيرين [ 2 ] جهت تحصيل نقد سعادت كونين به نقش شش جهت گرديده گنجور گنجينهء وجود به مؤداى حقانيت اقتضاى
قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
[ 3 ] درهم و دينار تمام عيار دولت و اعتبار و زر ده دهى پادشاهى و فرماندهى عرصهء روزگار جهت اين دودمان خلافت و امانت و خاندان نبوت و ولايت ، در مخزن هستى و در كمال تردستى محفوظ و مضبوط داشته جهت سپاس اين نعمت بىقياس و اداى شكر اين عارفهء محكم اساس در اين عهد سعادت مهد كه عذراى دولت روزافزون در آغوش و ليلاى سلطنت ابد مقرون دوش به دوش و اولين سال جلوس ميمنت مأنوس و اوان شكفتگى گلشن آمال عامهء نفوس است همت صافى طويت معدلتگستر و ضمير منير مهر اضائت شريعت پرور به حكم آيهء وافى هدايهء
الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ
[ 4 ] به اجراى اوامر و نواهى خالق كل و حتم انبيا و رسل به فحواى صدق انتماى
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
[ 5 ] معطوف و مصروف داشته امر عالم مطيع شرف نفاذ يافت كه به مضمون بلاغت مشحون
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ
[ 6 ] پردگيان پردهگشا پردهنشين و شاهدان چهرهنما خلوتگزين بوده به انامل عصيان نقاب بىشرمى از رخسار عفت باز ننموده دامنزن آتش غضب دادار بىنياز نگردند و ساكنان خطهء ايمان و مقيمان دار السعادهء ايقان به مضمون حقيقت نمون
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
[ 8 ] دست به آلت قمار دراز نكرده