سادات مزبوره ندارد كه مسلمى متوليان مذكور را دانسته و دربسته مالا و خارجيا و [ سرغويا ؟ ] از جميع احكام مستثنى فرمودهايم يقين دانند كه هر كس بر محال مسلمى متوليان مزبوره حوالتى مىنمايد يزيد و مردود مطلق است و چون متولى بقعه مزبوره عرض نمايد آن كس را به قتل خواهيم آورد و مطلقا به هيچ عذر موقوف نخواهيم داشت و همچنين مقرر فرموديم كه اگر يكى از عمال اصفهان به قليل و كثير حوالتى بر مسلميات و متعلقات متوليان بقعهء مزبوره نمايد حاكم آن كس را به قتل آورد و هيچ آفريده بازخواست ننمايد و اموال آن كس را جهت سركار خاصهء شريفه ضبط نمايند .
بنابراين مقرر فرموديم كه شروح نشان واجب الاذعان مذكور و ساير احكام و ارقام كه در باب مسلميات و متعلقات متوليان بقعهء شريفهء مذكوره شرف صدور يافته به امضاى اشرف ممضى و منفذ بوده به علت تفنگچى مزبور و ساير اخراجات به هر اسم و رسم كه بوده باشد حوالتى بر مسلميات متوليان بقعهء متبركه مربوط ننمايند و در هر باب به دستور قديم عمل نمايند . بنابراين شمهاى از شفقت شاهانه شامل حال سيادت و نجابت پناهان ميرزا محمد ربيع و ميرزا ابو طالب مشار اليهما و ساير سادات امامى متوليان بقعهء شريفهء مزبوره و مزارات متبركات مذكوره فرموده رسد پنج دانگ مبلغ سه تومان و سه هزار و سيصد و بيست و هشت دينار اصل جمع از جملهء مبلغ هفت تومان و نه هزار و پانصد و سى دينار و كسرى كه از قرار تصديق نگار خاصه به سيورغال متوليان مذكوره مقرر بوده و الحال مدتى است كه از استمرار افتاده از آن جمله رسد يك دانگ كه حصهء مرحوم مير سيد على بوده در معاملهء توشقان ئيل به دستور مرحوم مزبور به اسم ورثهء او به امضا رسيده و تتمه باقى است از ابتداى ئيلان ئيل با خارج المال اربابى و رعيتى آن به شرح و دستور رقم و امضاى ورثهء مرحوم مير سيد على مزبور در وجه سادات متوليان مذكوره شفقت و مرحمت فرموده ارزانى داشتيم كه هر يك به قدر حصه و رسد متصرف شده دخل در رسد يكديگر ننموده به دعاگوئى دولت بىزوال قيام نمايند .
وزير و مستوفى و عمال دار السلطنه اصفهان من بعد از ابتداى سنهء مزبوره مال و خارج اربابى و رعيتى رسد پنج دانگ مبلغ مذكور را به دستور يك دانگ رسد اولاد مرحوم مير سيد على آنچه رسد اربابى باشد به سادات متوليان حواله ننمايند و آنچه رسد رعيتى باشد به متوليان ، به متوليان مزبوره تنخواه دهند كه خود بازيافت و صرف مصارف مزبوره نمايند و از مخالفت مضمون نشان خاقان
اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1105 تا 1135 ق ) ( فارسي ) — صفحة 181
مساهمون: عبد الحسين نوائى
ص١٨١