نامهء صدر اعظم ايران محمد قلى خان به ابراهيم پاشا
[ پادشاه اسلامپناه ظل الله ] [ 1 ] [ ظهيرا للوزاره و الايالة و الابهة و الجلالة و العز و الاقبال ابراهيم پاشا وزير اعظم ] [ 2 ] فوايح دعوات وافيات كه از مجمرهء مصافات در انتشارآمده مجامع ملكوت را معطر نمايد و روايح تسليمات زاكيات كه از مبحرهء موالات تصاعد يافته محافل معاشر عالم جبروت را معتبر گرداند تحفهء مجلس شريف و هديهء محضر منيف عالى حضرت و الا رتبت سامى منزلت ، وزارت و ايالت و اقبالپناه ، عظمت و ابهت و اجلال دستگاه ، شوكت و بسالت و نصفت انتباه ، عالىجاه ركن السلطنة العظمى ، عماد الشوكة الكبرى ، عضد الخلافة الباهره ، امين الدولة الفاخرة ، ناظم مناظم المهام ، كافل مصالح الانام ، كاشف المعضلات بالفكر المتين ، صاحب السعادة و العز و التمكين ، مستخدم ارباب السيف و القلم ، مخدوم اعاظم اصحاب الطبل و العلم ، صدر بلند قدر مفخم ، سردار باهر الاقتدار معظم [ 2 ] ، رفع مراتب . . .
عزه و اقباله ساخته مكشوف راى ملكآراى رزين و مشهود ضمير صوابنماى آيينه آيين مىگرداند كه لآلى متلالى الفاظ و عبارات كه در صدف كامل الشرف مكتوب مرغوب و رقيمه شريفهء مودت اسلوب پرورش يافته بود ، مصحوب جناب سعادت اكتساب ستوده آداب ، عمدهء الامراء و الاكابر ، جامع المعالى و المفاخر ، محرم بارگاه رفيع قيصرى ، معتمد درگاه منيع اسكندرى ، شمسا للمحمدة و المناعة و العز و المعالى ، درى احمد افندى ، دفتردار شق ثانى ، در اسعد اوقات و ايمن ساعات ، به دست اميد رسيد .
اشعار فرموده بودند كه ، بعد از وقوع مجادلات و محاربات فى ما بين ، اعلى حضرت آسمان بسطت ثريا منزلت مشترى سعادت گردون بارگاه ستاره سپاه [ 1 ] ، سلطان البرين و خاقان البحرين ، كهف المشرقين و ملاذ الحافقين ، ثانى اسكندر ذى القرنين ، مادهء امن و امان جهانيان ، مظهر الطاف عظيمهء ملك منان و قرال