نامهء پادشاه عثمانى سلطان احمد ثالث به شاه سلطان حسين
الحمد لله العلى الكبير السميع البصير الطيف الخبير ، العادل حكمه ، الشامل علمه ، القاهر سلطانه ، الباهر برهانه ، حافظ اولياء الله و عاصمهم و قامع اعدائه و قاصمهم . الذى فتح ابواب الرحمة على وجوه العباد و الف بين قلوبهم [ 1 ] تبشييد مبانى الصداقة و الاتحاد و صرف معالى الهمم الى تأكيد معاقد قواعد المحبة و الوداد و الصلاة و السلام الاتمان الاكملان على من بعثه اصلاح احوال الخليقة فى المبدأ و المعاد و على آله المنتجبين و اصحابه المنتخبين الاخيار و ذراريه و اعقابه و تابعى سننه و آدابه و اتباعهم المتمسكين باسبابه و اشياعهم الناهجين منهج الرشاد السالكين ، مسلك السداد صلاة زاكية و سلاما نامية الى يوم البعث و التناد .
هرگوهر شاهوار حمد و سپاس بىحد و قياس و ستايش و نيايش گردون اساس مهر اقتباس كه آويزهء گوش هوش سروش و منكوش مسامع بشارت نيوش مقدسان ملا اعلى و هر اختراز هر فيروز اثر ساطع الانوار شكر بىپايان و بىشمار كه شمع محفلافروز مسبحان صوامع ملكوت و مهللان جوامع عالم بالا اولمغه حقيق و سزا اوله اول داناى راز و يكتاى بىهمال و بىانباز خالق بىاسترشاد و رازق بىاستمداد كه سوابغ آلاى بىانتهاسى صافى و ضافى و سوايغ نعماى بىانقطاعى وافى و كافى در له المنة و الطول و به المنة و الحول جل شانه عن درك الوهم و الخيال و عز سلطانه عن تصور التغير و الانتقال معروض بارگاه رفيع كبريا و جلال و مرفوع درگاه وسيع عظمت و اجلال قيلنمق اولى و احق و احرى و اليق و ارغب و احب بل الزم و اوجب در كه زمام قبض و بسط مهام خاص و عام و عنان ابرام و نقض احكام مصالح جماهير انام قبضهء قدرت مفوض و مسلم و اسرار افعال و خلق اعمال حكمت اشتمالى ارادت و مشيت ازليه سنده مضمر و مدغم در .
جهان متفق بر الهيتش * فرو مانده در كنه ماهيتش
بشر ماوراى جلالش نيافت * بصر منتهاى كمالش نيافت