نامهء شاه سلطان حسين به لوئى چهاردهم
[ معز اللسلطنه و الجلاله و الشوكه و الابهة و العز و الاقبال لوئيس پادشاه ] [ 1 ] كتاب مينافام مصادقت ختام و نميقهء الفت شميم موالات فرجام عالى حضرت سپهر منزلت غضنفر صولت وافى درايت سامى مرتبت ، فرازندهء تاج و تخت پادشاهى ، فروزندهء ايوان عظمت و صاحب كلاهى ، سزاوار اورنگ ابهت و جلالت ، لايق ديهيم شوكت و عدالت ، اكرم سلاطين رفيع الشان عيسويه ، افخم خواقين بلند مكان مسيحيه ، فرمانفرماى ممالك فرنسه [ 1 ] كه مصحوب خليفه سزار پلى [ 2 ] محرك سلسله و دو ولا و مشيد اساس صدق و صفا كه از ديرگاه فى ما بين اين خاندان عظمت و جاه و آباء و اجداد آن سلطنت و ابهت دستگاه سمت استحكام دارد شده بودند عز ورود يافته باعث تجديد مؤانست و دوستى قديم و جديد گرديد . شرحى كه در باب سفارش نصاراى ارامنهء الگاى نخجوان مرقوم خامهء محبت و و داد گشته قلمى نموده بودند كه چون بعضى اوقات كه حكام نخجوان تغيير مىيابند حكام جديد را اطلاع بر سفارش آن شوكت و جلالتپناه و صدور حكم همايون بر طبق آن حاصل نمىشود و رجاى فرمان تأكيد و سفارش مؤكد در باب خليفه سزارپلى و نصاراى فرنگى خصوصا پادريان سياهپوش شده بود مضامين آن بر ضمير آفتاب نظير واضح و لايح گرديد . قبل ازين كه آن خسرو رفيع مقدار ملاحظهء رعايت جماعت مزبوره را مرقوم كلك صداقت نموده بودند پروانچهء مطاعهء لازم الاطاعهء اشرف درين باب شرف صدور يافته به شرحى كه در آن وقت در نامهء خلت طراز مندرج فرموده بوديم فى ما بين حكام جديد معمول و برقرار است و تغييرى به قواعد آن راه نيافته . مهمى ديگر كه درين حدود باشد به اظهار آن مبادرت نمايند كه بندگان درگاه عرش اشتباه به انجام آن مأمور گردند .
باقى امور مقرون به خير و خوبى باد .