روابط ايران با هندوستان
هنگامى كه شاه عباس از مرگ جهانگير و جلوس شاه جهان با خبر گرديد ، سفيرى به نام بحرى بيك به دربار هند فرستاد تا مرگ جهانگير را تسليت و جلوس شاه جهان را تهنيت گويد . اما شاه عباس هم اندكى بعد درگذشت و شاه جهان ، پس از پذيرفتن بحرى بيك ، سفيرى به نام مير بركه را همراه او كرده به ايران فرستاد . مورخ رسمى او درين مورد مىگويد « به حكم رعايت مراسم بازگشتى كه از ديرباز ميان اين دودمان ديرمان و سلسلهء صفويه از راه كمال و داد و اتحاد مرعى بود ، هم درين ايام سيد كريم النسب مير بركه را كه از بندههاى فهميده و آزموده و معتمدان ديرينهء روزگار ديدهء درگاه جهان پناه است به رسم اداى مباركباد جلوس شاه صفى و لوازم تعزيت شاه عباس و تحصيل اشراف و اطلاع بر حقايق احوال و استيفاى دقايق امور آن ولايت به رسالت نامزد فرموده نامور ساختند و هفتم آبان ماه به عنايت خلعت و خنجر و فيل و انعام پنجاه هزار روپيه سرافراز نموده حكم كردند كه بعد از تقديم وظايف امور مقرره و رسوم معهوده به زودى رخصت معاودت حاصل نموده متوجه دريافت سعادت ملازمت شود . « و بحرى بيك را نيز » هم درين روز رخصت معاودت داده عنايت خلعت گرانمايه و خنجر مرصع و ماده فيل ضميمهء سوابق عواطف عميمه ساختند و چون مير بركه جريده مى « 1 » رفت يك قبضه شمشير مرصع بر سبيل استعجال با نامهء نامى به انشاء علامى افضل خان ارسال يافت . »
مير بركه به عنوان سفير شاه جهان به سال 1039 / 1629 همراه بحرى بيك به ايران آمد . شاه صفى او را به احترام تمام پذيرفت و سفير هند پس از چند ماه
هامش
( 1 ) - منظور اين است كه چون شتاب در رفتن داشت نمىتوانست سر فرصت به تهيهء پيشكش مناسب بپردازد .