امر بيش از هر چيز محرك شاه صفى در برانداختن چنين خاندان وفادار و خدمتگزارى بوده است . بدين تفصيل :
الله ويردى خان پدر امامقلى خان اصلا ارمنى بود كه اسلام آورد و در دستگاه سلطنت شاه عباس اول خدمتها كرد تا مورد توجه قرار گرفت و از سال 1003 ه . ق . به حكومت فارس رسيد و مدت هجده سال حكومت او بر سرزمين نسبتا پهناورى از لارستان تا بحرين و از مرز اصفهان تا سواحل جنوبى خليج فارس امتداد يافت . از آثار او پل سى و سه چشمهء چهار باغ اصفهان معروف به پل جلفاست كه به دستور شاه عباس ساخته و بناى مدرسهء خان در شيراز كه امامقلى خان به پايان رسانده . الله ويردى خان در سال 1021 ه . ق . هنگامى كه به ديدن مخدوم خود به اصفهان آمده بود ، درگذشت ( دوشنبه چهاردهم ربيع الثانى ) و شاه عباس شخصا در مراسم تشييع جنازهء او شركت كرد و دستور داد تا نعش او را به مشهد بردند و در بقعهاى كه الله وردى خان خود پيشاپيش دستور ساختمان آن را داده بود دفن كردند .
شاه عباس مقام و حكومت الله ويردى خان را به پسرش امامقلى خان سپرد و اين مرد هفده سال ، با كفايت تمام ، بر مسند فرمانروايى فارس تكيه زد و با اختيارات كاملى كه در حوزهء حكومت خود داشت پادشاهى بى جيقه بود . تا آن جا كه گويند شاه عباس به دو گفته بود : دلم مىخواهد خان اقلا روزى يك محمودى كمتر از من خرج كند تا ميان شاه و خان فرقى باشد . و اين محمودى سكهء كوچكى بود برابر با يك دهم قران ( ريال فعلى )
از آثار امامقلى خان مدرسهء خان است در شيراز كه پدرش الله ويردى خان بدان كار دست زد . ولى فرصت اتمام نيافت . چون درگذشت ، امامقلى خان به پايان رسانيد . پل خان بر سر راه شيراز به زرقان بر روى رود كر نيز از آثار خير اوست .
امامقلى خان ، در ايام شاه صفى ، به مناسبت زيادى سن ، به دربار نمىآمد و ترجيح مىداد كه در فارس بماند . اما ثروت و مقام و منزلت او مايهء رشك اعتماد - الدوله طالب خان وزير اعظم و موجب نگرانى مادر شاه بود . اين دو با هم همداستان شدند و شاه جوان را كه سخت تحت تأثير مادر و زندگانى حرمسرا بود نسبت به امامقلى خان بدگمان ساختند . آنچه درين ميان موجب نگرانى شاه صفى بود اين بود كه فرزند ارشد امامقلى خان ادعا داشت كه فرزند شاه عباس صفوى است و بنابراين
اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1038 تا 1105 ق ) ( فارسي ) — صفحة 4
مساهمون: عبد الحسين نوائى
ص٤