[ مكاتبات شاه عباس ثانى ]
نامهء شاه عباس ثانى به عبد العزيز خان « 1 »
تا اسامى سامى آبادى عظام از وجود اخلاف كرام پايدار و حلاوت اثمار موجب اشتهار اشجار مىباشد ، سلسلهء سلطنت چنگيز خانى و خاندان عظيم الشان قاآنى از وجود سلطنت پناه عبد العزيز خان استوار و اساس اين دولت و الا به دعايم اقبال آن خسرو و الا تبار پايدار باد .
بعد از طى طريق اظهار محبت بىكران و مودت بىپايان كه مكاتيب دوستان را بدان عنوان آراستگى مىدارد ، بر لوح ابلاغ و اعلام مىنگارد كه از آن جا كه بنيان ابدان انسان را معمار وجود انس و جان بر آب روان عمر گذران نهاده و خيمهء هستى ابدان را فراش صنع به طناب شريان و ستون استخوان برافراشته ، پيوسته اين بناى رفيع اساس از تردد انفاس در تزلزل و اين خيمهء گردون مماس از هبوب نسيم حوادث در اختلال مىباشد . اگر به افكندن لنگر انديشهء اطباى حذاقت پيشه كشتى هيئت انسانى از صدمهء چهار موجهء اين بحر طوفانى ايمن توانستى شد ، متاع هستى انبياى مرسلين و ائمهء راشدين و سلاطين ماضين غريق بحر ز خار نيستى نمىگرديد و فردى از افراد ناس اين كاس ناگوار بر سر نمىكشيد . چون اين منزل دلنشين جاى توقف و شايستهء تصرف نيست ، پسنديدهء ارباب هوش آن مىتواند بود كه از طرايف اين دوكان پرزيب و منزل مردم فريب دل خود را كه بهين تحفهء آن متاع بىپايان و آن منزل جنت نشان است برداشته و به قدر معين هستى كه از دربار احسان رازق انس و جان بدان موظف است قناعت نموده بر فوت مطلوبى و تلف شدن مرغوبى متلهف و متاسف نگرديده شربت مرارت آمود نيستى را چشيدنى و بساط قيمتى حيات را پيچيدنى و برچيدنى مىداند .
هامش
( 1 ) - عنوان نامه در نسخهء منشآت : نامهاى كه به عبد العزيز خان در پرسش قضيهء ندر محمد خان نوشته