مسامع جلال رسانيد كه مطلب اصلى عالى جناب پادشاه عالى جاه مشار اليه آن است كه ميانهء نواب كامياب اشرف و آن عالى جناب عهد نامه مشتمل بر قواعد محبت و دوستى به شروطى كه در ذيل مسطور است شرحى در قلم آيد :
اول ( عينا همان است كه در قرارداد شاه صفى با انگلستان آمده )
ديگر . . . سواى آنچه در ميانه قرار يابد . . .
ديگر ( عينا )
ديگر ( عينا )
ديگر ( عينا )
ديگر ( عينا )
ديگر ( عينا )
ديگر ( عينا )
ديگر آن كه ايلچى كه از جانب پادشاه عالى جاه انگليس به ممالك محروسه آيد ، خواه بزرگ و خواه كوچك ، در دار السلطنهء اصفهان و هر محل و خانهاى كه به جهت مسكن ايلچى قرار يابد ، هر گاه ايلچى از آن جا به جاى ديگر رود آن خانه را به كس ديگر ندهند و به مردم آن ايلچى سپارند كه تا بازگشتن او مردم او نگاه دارند و داروغگان و كلانتران و عمال ديوان نيز در آن جا مسكن نسازند « 1 » .
ديگر اگر از مردم ايلچى در ممالك محروسه امر بىحسابى صدور يابد او را گرفته نزد ايلچى فرستند كه او تنبيه نمايد و حكام و داروغگان بدون علت مزاحمت به حال انگليس ننمايند و طمع و توقعى ننمايند .
ديگر آن كه هر گاه ايلچيان انگليس خواهند كه در شهرهاى قلمرو همايون ما نايبى كه به اصطلاح فرنگيه قونصل مىنامند تعيين نمايند كه راتق و فاتق مهمات ايشان بوده باشد ، حكام كرام اعزاز و احترام قونصل ايشان كه به اختيار خود در ممالك محروسه تعيين نموده باشند به جاى آورده صورت اين عهد نامه كه در دست هر يك باشد به مضمون آن عمل نموده تجاوز ننمايند .
ديگر در هر شهر و ولايت كه قونصل ايشان باشد و از احدى نسبت به مردم انگليس تعدى و بىحسابى واقع شود . . .
هامش
( 1 ) - اين ماده در قرارداد شاه صفى با انگلستان نيست .