قرارداد ايران و انگليس « 1 » در زمان شاه عباس اول
فرمان همايون شرف نفاذ يافت آن كه چون درين اوقات از زمرهء سلاطين عظيم الشأن فرنگ ، عالى جناب و الا رتبت رفيع منزلت ، سلطنت پناه شوكت و حشمت دستگاه ، نصفت و معدلت انتباه ، زبدة السلاطين العظام المسيحيه ، قدوة الخواقين الكرام العيسويه ، اعنى پادشاه عالى جاه آفتاب كلاه سكندر بارگاه ، يعقوب پادشاه ، جعل الله آخرته خير من اوليه ، فرمانفرماى ممالك انگليترا و اسكاسيا و فرنسيا و ايرلندا ، معز اللسلطنة و الشوكة و العظمة و الاقبال با نواب كامياب همايون ما بادى الفت و آشنايى گشته زبدة الاعاظم الفرنگيه دوارد و كوناك نام ايلچى كوچك با نامهء محبت آيين به جهت انضباط سررشتهء محبت و دوستى و استحكام قواعد الفت و آشنايى بدين ديار فرستاده اظهار تودد و اتحاد تمام به خدمت نواب همايون ، كرده اعلام نموده بود كه من بعد فى ما بين طريقهء آمد شد مرعى بوده مردم ولايت انگليس از تجار و سوداگران و غير ذلك از راه دريا و خشكى به فراغ بال به ممالك محروسهء شاهى و قلمرو همايون آيند و همچنين از قلمرو همايون ما تجار و سوداگران به آن ولايت رفته از طرفين كمال دوستى و آشنايى وقوع يابد و ايلچى مذكور به
هامش
( 1 ) - صورت پيش نويس اين قرارداد در دفترى آمده كه ظاهرا محل ثبت قراردادها بوده و براى رعايت رسوم ديپلوماتيك در تحرير مراسلات رسمى جاى به جاى زير بعضى از كلمات آمده « سرخ » يا « لاجورد » كه مىبايست آن كلمه در متن قرارداد با لاجورد يا با مركب سرخ ( شنجرف ) نوشته شود . اما درين جا لزومى براى ذكر اين ريزه كاريها نيست . هر كه خواهد به نسخه 5032 خطى مجلس شوراى اسلامى مراجعه نمايد .