نامه نادر شاه به سلطان محمود اول « 1 »
بسم الله الرحمن الرحيم حمد و سپاس افزون از حيطهء وهم و حواس سزاوار ذات خداوندگار بيهمالى است كه سلاطين معدلت آئين را به فحواى
« ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ »
« 2 » جهت اصلاح حال و انجاح امانى و آمال خلايق برگزيده و در خصوص رفع نزاع و وقوع التيام فى ما بين طبقات انام به مؤادى
« وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ ( عَلَيْكُمْ ) إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً »
« 3 » شبستان خلاف و عناد را مطلع صبح صادق ولا و داد گردانيده
تاج بر سر نه زرين تاجان * عقد بند كمر محتاجان
ملك بخشنده بخشاينده * در بر وى همه بگشاينده
و درود بيرون از دايره فكر و قياس شايستهء روح مطهر و مرقد منور رسول عديم المثالى است كه ، گوش بشارت بنوش عامه امم به گوشوارهء ثمين حديث گزين ، طوبى الصالحين اولئك
هامش
( 1 ) - عنوان نامه در نامه همايون چنين است : نادر شاه طرفندن ركاب همايون مستطاب گلان نامه نك صورتيدر .
( 2 ) - و شما را در زمين جانشين كرديم ، ( يونس / 14 ) .
( 3 ) - و به يادآوريد اين نعمت بزرگ خدا را كه شما با هم دشمن بوديد خدا در دلهاى شما الفت و مهربانى انداخت و به لطف خداوند همه برادر دينى يكديگر شديد ، ( آل عمران / 103 ) .