فتح يفتح ابواب السماء و ابرز الارض فى ايراده الزهر ،
پاييد ازين نشاط تن تخت بر زمين * بگذشت ازين نويد سر تاج از آسمان
و بحقيقت پيوست كه نائرهء بغى و فساد و شرارهء نيران كفر و عناد آن فرقهء آتش نهاد بر حسب ميعاد
« كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ
« 1 »
»
به آب تيغ و صمصام و تير باران سهام عساكر اسلام بنوعى اطفا نمودهاند كه از موج خيز بحر خون گوش و دوش آن قوم ملعون چون كاسهء حباب بر سر آب سيوف آتش التهاب افتاد و با وجود صيانت مأمن ايشان از حصون قلاع ، كه كليد امكان تسخير هر يك از آن در درون شهربند حصار امتناع ابداع نمودهاند ، از صولت قهرمان كين آن حافظ ثغور ملك و دين
« وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ
« 2 »
»
به سنگ طوپ و تفنگ و صدمهء حملهء مبارزان روز جنگ و نفير نفير و كوس تدبير
« أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ
« 3 »
»
، برهنمونى حسن تدبير ، در حيطهء تسخير درآمده و قطان و سكان آن مكان را در ظل عدل و احسان با شراب شربت عدب ايمان امتنان فرمودهاند ،
قد شرف اللّه ارضا انت مالكها * و شرف الناس اذا سواك سلطانا
علم اللّه و كفى به شهيدا كه چون از فحواى كلام نامهء نامى و ملاطفهء سامى [ ] شد كه بعض سلاطين آن ديار و خواقين آن امصار ، بيمن اسعاد اهل جهاد و بركات معاضدت اجناد انجاد آن حضرت سلطنت منقبت ، بعز غزو كفار و اماتهء شرارهء نيران اشرار استسعاد يافتهاند نظر عالى همت و بواعث رسوخ محبت و خلت كه بين الحضرتين در اتم مرتبت است و اين داعى را داعى بر دعواى
« وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ
« 4 »
»
هامش
( 1 ) - سورة المائدة 96 .
( 2 ) - سورة هود 84 .
( 3 ) - سورة النساء 80 .
( 4 ) - سورة الروم 46 .