عبد الملك مروان شهر را در محاصره گرفت و چندان شهر را در محاصره داشت كه در آن منطقه زراعت نمود و از حاصل آن بخورد . ولى باز امپراطور لئون ايزورين
Leon Isaurien
بحريهء وى را سوزاند و مسلمين بدين مناسبت و همچنين بمناسبت شنيدن خبر مرگ خليفه وليد بن عبد الملك بازگشتند . در سال 164 هجرى نيز هارون پسر مهدى خليفه در رأس سپاهى بمحاصرهء قسطنطنيه دست زد . ولى ملكهء ايرن
Irene
كه در آن هنگام سلطنت داشت با هداياى زياد و قبول خارجى ساليانه به ميزان هفتاد هزار سكهء طلا او را از ديدرس شهر دور كرد . در دورهء جنگهاى صليبى نيز اين شهر از طرف صليبيون غارت شد و بتوسط فرانسويان در آن شهر از سال 1204 مسيحى دولت لاتينى مشرق ايجاد گرديد . در سال 630 ه .
كه شهر هنوز در دست فرانسويان بود باتو خان پسر توشى خان بن چنگيز بدون نتيجه بدين شهر حمله برد . در سال 660 هجرى ميشل پالئولوك فرانسويان را پس از 58 سال تسلط از شهر بيرون كرد و از آن پس امپراطوران يونانى در آن منطقه سلطنت داشتند تا سال 857 ه . كه شهر بدست سلطان محمد ثانى تصرف گرديد .
سلطان بايزيد ملقب به ايلدرم نيز در شرف تصرف شهر بود ولى هجوم تيمور بآسياى صغير به دو مجال نداد . سلطان مراد ثانى نيز درين - خيال بود ولى اغتشاشات داخلى مانع از انجام خيالات او گرديد .
سلطان محمد دوم بمحض رسيدن بسلطنت در صدد اين كار برآمد و يكى از عواملى كه موجب پيشرفت وى بود و با وجود آنكه در سال 1436 م .
( 843 ه . ) در انجمن مذهبى فلورانس اتحاد كليساى شرق و غرب مطرح شده و كنستانتن نيز اين مطلب را پذيرفته بود و در ضمن مراسم دعاى سال 1452 م . ( 856 ه . ) در كليساى اياصوفيه
Sainte Sophie
از طرف ايزيدور يونانى
Isidore
نمايندهء پاپ و مطران سابق كيف
Kiev
و گرگوار ماماس
Gregoire mammas
روحانى اول قسطنطنيه اين مطلب تأييد و تصويب شده بود باز رقابت دو كليسا چنان شديد بود كه