قلعهء كركر را لشكر شام حصار كرده بودند و بحل ( ؟ ) آوردند . [ با « 1 » ] گروه لشكر ، از عساكر خداوندگار خلد اللّه تعالى ملكه كه تعلق به اين بنده دارد ، ارسال نموديم .
رفتند و لشكر شاميان تباه كردند و او را اسير كردند « 2 » و قلعه را گرفتند . مژدهء دوستان خداوندگار باشد و قلعهء مذكوره را بهر كه بسپارند ، قلعه تعلق به او دارد . بلا ريب و لا نفاق « 3 » .
هامش
( 1 ) - به نظر مىآيد اين [ با ] كه در متن آمده زيادى باشد ، شايد هم ( ( ما ) ) باشد ، ولى احتمال آن ضعيف است .
( 2 ) - منظور از ( ( او ) ) معلوم نشد و بايد يادآور شد كه اين نامه از لحاظ انشاء داراى اغلاطى بىشمار مىباشد كه به علت منحصر بودن نسخه تصحيح آنها ممكن نگرديد .
( 3 ) منشآت فريدون بيك ، جلد اول ص 191 - 190