« در جواب مكتوب سلطان الاعظم علاء السلطنة و الدين گيلانى نوشته »
الحمد للّه الذى انزل على عبده الكتاب و خصص خلص عباده و خلقه ايتاء الحكمة و فصل الخطاب بطراز
« إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ
« 1 »
»
اينكه مىبينم ببيداريست يا رب يا بخواب * خويشتن را در چنين نعمت پس از چندين عذاب
يعنى حمامهء نامه كه از حريم كعبهء خلافت و حطيم قبلهء جود و رأفت سلطان فريدون نباهت ، خاقان سكندر رويت و بداهت ، پادشاه عيسى سريرت يوسف چهر ، شهسوار ادهم ماه و ذروهء مهر ، مطمح انوار انظار فيض احدى ، روزنهء رواق و پنجرهء چهار طاق
« هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي
« 2 »
»
الذى تشرف بحر الدهر بجواهر زواهر مآثره و تذلل صعاب الافلاك لاعنة نواهيه و اوامره ، اللهم ادم سحاب فيضانه على اغصان بستان الامكان و غمام انعامه و احسانه على ازهار اشجار الاكوان ليجتنى من ارم كرمه و روضة نعمه كل قاص و دان على الخلافة و السلطنة فى الزمان در چمن تعظيم و گلشن تكريم اين بندهء قديم كه گلبن اخلاص عجيب ايشان ( ؟ ) كثير الاقبال آن دودمان را در باغ جان و راغ جنان پيش از تعيين هويت اين و آن كاشته است و فوايح روايح آن را به قوت دماغ بقاء و لخلخهء قوت شامه ارتقاء داشته
نشان بر صفحهء هستى نبود از عالم و آدم * كه جان در مكتب عشق از تمناى تو ميزد دم
بر شاخسار ابلاغ و اصدار مقرر فرموده بودند در ساعتى كه خورشيد وصول اميد از افق تأييد مىتابيد صورت حصول امانى را در آينهء حسن عبارات و معانى ارزانى فرمود
هامش
( 1 ) - سورهء ص 26 / 49
( 2 ) - سورهء ص 35