باشيد از تفضّلات جناب بارى و ميامن اقبال اعليحضرت اقدس همايون شهريارى روحنا فداه در نهايت صحتمندى مشغول درس و مشق خود مىباشند . معلوم است اين چاكر هم بهقدر قوّه و امكان در خدمتگزارى و جاننثارى خود ساعى بوده و هستم .
ثانيا چون آخوند ملّا محمّد ، معلّم سابق نوّاب و الا روحى فداه پنج و شش سال مشغول معلّمى بود و به واسطهء سودامزاجى و بداحوالى كه داشت در اين مدت نوّاب روحى فداه نه صاحب درس و نه مشق شده بودند ، از آن جهت نوّاب و الا روحى فداه در شهر از ديوانگى و سودامزاجى آخوند مزبور به خاكپاى مبارك اعليحضرت اقدس همايون روحنا فداه عرض كردند . در همانوقت حسب الامر مقرّر شد آخوند ملا محمّد را از معلّمى اخراج فرمودند و به جهت هردو شاهزادگان روحى فداه از قرار دستخط مبارك دو نفر معلم صاحب فهم با خط و ربط مرحمت فرمودند كه به تربيت و درس نوّابان شاهزادگان مشغول بوده باشند و الان مدت ده پانزده روز است كه به قاعده مشغول درس و مشق مىباشند .
و از بابت اينكه حسب الامر اينطور مقرر شده آخوند ملا محمد از راه ديوانگى راه اردوى همايونى را پيش گرفته ، چند روز است در آنجا آمده است ، چنانچه در آنجا شرفياب حضور بشود و از راه عداوت در خدمت سركار شوكتمدار خداوندگار اعظم عارض شده ، جميعا محض كذب خواهد بود . از عرايضى كه به حضور مبارك مىنمايد معلوم خواهد شد كمال ديوانگى را دارد و در ديندارى سست است . استدعا دارم گوش به عرايض كذب او نفرمائيد . عاليشان عباسقلى بيك تفصيل را به سركار خداوندگار اعظم دام اجلاله عرض خواهد كرد .
و اينكه بنده ارادتكيش به عرض اين فقره جسارت ورزيدم از جهت اين است كه دو سه دفعه صدمهء كلى به نوّابان شاهزادگان عظام زده است كه جميع اهل اندرون و بيرون اطلاع دارند ، اينها نيست مگر از بابت ديوانگى و سودامزاجى كه داشت . بنده هم از راه اينكه مبادا فردا مورد مؤاخذه شوم ، اين فقره را خدمت سركار عظمت آثار خداوندگار اعظم عرض كردم مبادا بيايد و به عرايض خلاف مصدّع وجود مبارك شود .
ان شاء الله زمانى كه به سلامتى و مباركى تشريففرماى شهر مىشوند ، دو نفر معلّمى كه حسب الامر مشغول درس و مشق مىباشند به حضور مبارك خواهند آمد و از فهم و خط و ربط ايشان مطّلع خواهيد شد كه چهقدر خوب مردمانى هستند . چون واجب بود به جهت اطلاع عرض شد . استدعا به جواب عريضه بنده را سرافراز فرمائيد . زياده جسارت است .
اسناد تاريخى خاندان غفارى ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: بهرام غفارى
ص٢٤٤