از كتاب روضة الصفا « 1 » ذكر شعبه سيم از سلاجقه كه در روم سلطنت كردهاند
چون قتلمش ابن اسرائيل سلجوقى در جنگ الب ارسلان كشته شد سلطان خواست كه نسل او را براندازد و خواجه نظام الملك مانع آمده و معروض داشت كه مصلحت چنان مينمايد كه نام شاهزادهاى از اولاد قتلمش افكنده ايشانرا باسم اسفهسالارى و قيادة لشكر به اطراف ممالك محروسه فرستاده آيد و سلطان اين امر را مستحسن شمرده و فرمان داد تا سليمان ابن قتلمش عزم شام نموده بضبط آن ولايت قيام نمايد و سليمان بموجب فرمان روى بديار شام نهاده بر آن مملكت مستولى گشت و در آنولا صاحب انطاكيه كه خراجگذار سلجوقيان بود بسببى از اسباب به مكه رفت و سليمان فرصت غنيمت شمرده انطاكيه را در تحت ضبط و تسخير آورده و چون شرف الدين على كه از قبل سلطان ملكشاه والى حلب بود و محصل خراج انطاكيه پيش سليمان رسولى فرستاده خراج انطاكيه را طلب داشت سليمان در جواب گفت كه چون اينولايت در حوزه اسلام آمده خراج نبايد خواست و بنابراين شرف الدين على لشكرى فراهم آورده عازم حرب سليمان شد و با يكديگر محاربه نموده حاكم حلب در معركه كشته شد و سليمان ايلچى بپايه سرير سلطان ملكشاه فرستاد تا صورت حال بعرض رساند و درين اثنا تاج الدين تتش ابن الب ارسلان بعزيمت قتال سليمان توجه نمود و امراى او را بفريفت تا سليمانرا تنها گذاشته و خدمتش از خوف عذاب و نكال خود را هلاك ساخت و چون رسول سليمان به خدمت سلطان رسيد ملكشاه را استخلاص انطاكيه موافق مزاج افتاده فرمان فرمود تا منشور حكومت آن ولايت باسم سلطان نوشتند و رسول را مقضى المرام بازگردانيد و رسول در اثناى راه خبر واقعهء ولىنعمت خود شنيده مراجعت نمود و كيفيت حال را بسمع سلطان ملكشاه رسانيده و پادشاه از حركت برادر خود آزردهخاطر گشت و حكومت مملكت شام را بر داود مقرر داشت و او
هامش
( 1 ) - اين قسمت را از تاريخ روضة الصفا تأليف محمد بن سيد برهان الدين خاوند شاه ملقب به ميرخواند از مورخان معروف قرن نهم هجرى ، كه در هفت جلد بقطع رحلى در سال 1271 در بمبئى بطبع رسيده ، از جلد چهارم آن كتاب ( صفحات 105 - 106 ) نقل كرديم .