سعيد فخر الدين مستوفى مفوض گشت و او بحسن تدبير بعضى را از آن جماعت بمطاوعت درآورد و چندى را به زخم تيغ آبدار دمار از نهاد خاكسار برآورد و ملك روم را محسود ممالك گردانيد . چون به قصد سعد الدوله جهود كه وزير ارغون بود به درجهء شهادت رسيد ، وزارت روم كه به صاحبى مشهورست بمرحوم شهيد فخر الدين احمد لاكوشى تبريزى حواله رفت .
چون حاصل ملك روم بخرج شهزادگان و لشكرى كه آنجا بود وفا نمىكرد ، خواجه فخر الدين احمد لاكوشى تدبير كرد و املاك ديوان به ارباب ديوان فروختن گرفت تا بيشتر روم ملك شد و بر ارباب غمخوارگى آن واجب شد و بدين تدبير شايسته آن ملك معمور ماند . چه اگر بر ملكيت ديوان باقى بودى ، چون حكام را اعتماد و دوام عمل نبودى ، در كار عمارت مهمل بودند و باندك زمانى تمام ولايت خراب گشتى . چه مشاهده ميرود كه هر موضع كه بديوان يا وقف تعلق دارد ، آبادانى بدانچه بارباب منسوبست ندارد . چون در سنه سبع و تسعين و ستمايه غياث الدين مسعود نماند ، برادرزاده او :
علاء الدين كيقباد ابن فرامرز
به حكم يرليغ غزان نامزد سلطنت شد . بعد از مدتى با غزان خان ياغى شد و لشكر فرستاد و او را بگرفت . نام سلطنت روم از سلجوقيان بيفتاد . جمعى از ايشان ، در سواحل بحر و اوجات هنوز پادشاهند و اللّه اعلم .