بودند شكايتها كردند كه در هنگام اضطراب امور سر از چنبر طاعت سلجوقيان مىپيچيد و تولّا با جانب اجانب مى جست او را گرفتند و بقراحصار دوله فرستادند آنجا از بيم و هراس هلاك شد بعد از آن سلطان مدّتى در قراحصار و صندقلو «
a
» و جهود طواف مىفرمود و ولايت مشمّر را بضبط مىآورد آنگه بقونيه آمد و روزى چند آنجا بود ناگاه ملك الامرا جلال الدين المستوفى از اردو مراجعت كرد و يرليغ بر نيابت حضرت عليا جهت صاحب و نيابت سلطنت جهت خود بياورد و بعد از مدّتى عزيز الدين طغرائى باردو رفت و يرليغ بر بكلربكى بنام خويشتن بياورد
ذكر گذر كردن سلطان غياث الدين مسعود بن كيكاوس از درياء خزر بكشور روم در شهور سنه تسع و سبعين و ستماية « * »
چون پادشاه مغفور عزّ الدين كيكاوس انار الله برهانه بسبب كيد دخلت و خبث جبلّت كفّار نعمت از مملكت عنان بر تافت و ببلاد روم شتافت و مدّتى در استنبول اقامت ساخت و از آنجا بدست قفجاق افتاد مدّت هجده سال بر حوادث روزگار مصابرت نمود عاقبت امراض مهلك مردى به روى مستولى شد و ارتحال بدار القرار محقّق شد فرزندان خويش را حاضر كردانيد و فرمود تا جملهء خدم را كه اعوان هجرت و انصار غربت بودند بار دادند آنگه روى سوى فرزند مهين سلطان غياث الدين مسعود كه و الحالة هذه سلطان روم است آورد و گفت اى فرزند دلبند
هامش
aSans points .* الاوامر العلائيه ص 735