داده در حالت ازو انعامى يافت و در نفس ناز پسين خدم و حشم را پيش خواند و همه را ببشاشت هرچه تمامتر وداع كرد و روى بدار القرار نهاد و از جملهء رسائلش نامهء كه بجواب ملك السادة سالك سبل السعادة مالك ازمّة العارفين حجّة اولياء فى العالمين شرف الملّة و الحقّ و الدين الحسين العلوىّ الطباطباى الشيرازىّ ادام الله على كافة المسلمين بركته نوشته است تا بر وفور بلاغتش بدان استدلال رود خطاب مبارك مولانا ملك السادات فلك السعادات افتخار العترة الطاهرة ولىّ اللرامة الظاهرة علم الهدى معلّم «
a
» الورى شرف الملّة و الدين حجّة الاسلام و المسلمين ابد الله فضله و افضاله كه يتيمة بحر سعادت بود تميمة نحر ارادت گشت و ابان ايّامك شريف بزيور حدقهء فضل و نور حديقهء قول و فعل «
b
» از روى تيّمن و تبرّك بتعظيم و تبجيل پيوست از مطاوى و فحاوى آن نسيم روض ناسم لا بل نفحات مكارم اخلاق ابو القاسم عليه السلام ما كرّت المواسم بمشام جان رسيد در مدّتى كه سعود آن سعادت عظيم روى سوى «
c
» افول داشتند و غصوى آن نعمت و نعيم و صمت ذبول «
d
» تا اين غايت كه بحسن التفات و يمن نظر مولوى طالع و مانع گشتند بيت حماسة كه
عسى الأيّام أن يرجعن * قوما كالّذى كانوا « e »
در يقظت و منام در خاطر مىبود و ديدهء بصيرت و زبان سريرت
هامش
aLecture douteuse .b. و فضلPcLecon corrigee que portait primitivement le texte .نمودpourdLe verbe manque .داشتندcorrespondant aeCp . l'edition de Freytag P . 9