نمايد چگونه زندگانى توان كرد صاحب گفت چون اين نامه به من رسيد فى الحال به تو فرستادم و مشافهات را بوقت فرصت تقرير كردم مرا درين قضيّه گناهى نيست باقى آنچه خدا و خداوند فرمايد آن باشد صاحب را در خانهء از حجرات سراء سلطنت زمانى باز داشتند آنگه بخانهء اميرداد فرستادند و شمس الدين ولد صدرو را باعلام اين قضيّه نزد امراء مغل و يرغوجيان روان كردند و اموال بسيار مصحوب او كردانيدند تا تحقير گرفتن فخر الدين وزير و تعظيم وزر او نمايد و سرلشكر آمد را بدان واسطه به دو دادند چون اميران مغل شنيدند گفتند هرچند ازو گناه بزرگ صادر شده است تا صورت حال در خدمت اعلام نرود در ابطال حشاشهء او استعجال نبايد كردن و با او بتنگ «
a
» آماييد خطائى نكنيد اما در محافظش مبالغت لازم شمريد چون ولد صدرو بازگشت صاحب را بقلعهء عثمانجوق فرستادند و پسرش را بكفالت پسر خطير اطلاق دادند بدان قرار كه در سفر و حضر ملازمت پروانه نمايد و مآل و حال هريك فيما بعد گفته شود
ذكر تبديل مناصب در ديوان سلطنت ممالك روم « * »
چون صاحب فخر الدين را بقلعهء عثمانجوق فرستادند وزارت را بمجد الدين محمّد بن الحسن المستوفى الارزنجانى دادند كه در جهانى فانى بانواع فضايل ثانى نداشت و استيفا بصدر معظّم جلال الدين محمود المشرف و اشراف بظهير الدين متوح «
b
» بن
هامش
aP sans points .bLecture douteuse .* الاوامر العلائيه ص 656